شد ، نمىتواند چنين جملاتى را بر زبان آوَرَد ؛ بلكه اين جملاتْ نشان دهندهء عظمتِ مقام معنوى و سياسىِ حضرت فاطمه عليها السلام است .
فردى داستانى از كرامتهاى حضرت زهرا عليها السلام برايم نقل كرد كه من نيز آن را براى شما نقل مىكنم . او مىگفت :
در نجف ، يكى از سخنرانان ، خطبهء حضرت زهرا عليها السلام را از حفظ كرده بود و در مجالس با ارائهء اين خطبه و شرحِ آن ، غوغا بر پا مىكرد و مردم ، بسيار جذبِ سخنرانىِ او مىشدند .
روزى اين سخنران در مجلسى كه من حضور داشتم ، داشت اين خطبه را با حرارتِ تمامْ مىخوانْد . شخصى در كنار من نشسته بود كه از نظر علمى ، اهل فضل بود اما ايمانش ضعيف بود .
آن فردى كه ايمانش ضعيف بود ، آهسته در گوشِ من گفت : اين خطبه آن قدر اهميت ندارد كه اين سخنرانْ آن قدر بر آن تأكيد مىكند ؛ زيرا اين حرفها ، حرفهاى حضرت زهرا عليها السلام نيست . چون يك زنِ خانهدار نمىتواند اين گونه صحبت كند .
اين حرف را حضرت على عليه السلام نوشته است و به حضرت فاطمه عليها السلام داده است . هنر حضرت فاطمه عليها السلام تنها آن بوده كه اين جملات را از روىِ نوشته ، خوانده است .
در اين هنگام سخنرانْ بقيهء خطبه را فراموش كرد و اين جمله از آخرِ جريانِ سخنرانى حضرت زهرا عليها السلام را خواند : « وَ قالَ مَلْعُونٌ انَّها مُعَلَّمَةٌ » ؛ يعنى فرد ملعونى كه در مسجد حاضر بود ، بعد از تمام شدنِ سخنرانىِ حضرت زهرا عليها السلام به ايشان عرض كرد : اين حرفها ، مالِ خودت نيست .
تو نمىتوانى اين گونه حرف بزنى . اين حرفها را به تو ياد دادهاند كه اينجا بر زبان بياورى .
حضرت زهرا عليها السلام در اين سخنرانى ، از خداشناسى شروع كرده و سپس به قرآن و تاريخِ اجتماع پرداخته و تاريخ عرب قبل از اسلام و دستاوردهاى بعثت رسول الله صلى الله عليه و آله را بيان نموده و فرموده است : اى مردم ! اين شما و اين امر و نهى خدا ، اين شما و اين دين و وحىِ خدا ، اين شما و اين تعهدتان در برابر خودتان .
اى مردم ! شما نسلِ اوليه هستيد و تابعين و ديگران ، پيروانِ شما خواهند بود .
اى مردم ! كتاب ناطق و صادقِ خدا ، نور ساطع و درخشندهء خداوند در ميان شما است .
دليلهايش منطقى ، محتوايش روشن ، راهنمايىاش بدون شك و وسوسه ، هدفهايش به روشنى بيان شده و پيروى از او موجبِ دست يافتن به سعادت و بهشتِ ابدى است .
سپس حضرت زهرا عليها السلام به رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله و مسائلِ بعد از آن پرداخته و فرموده است : « مردم ! بدانيد كه توطئهاى در كار است » و چنان آن توطئه را تشريح كرده كه من گمان نمىكنم هيچ كسِ ديگرى آن توطئه را به اين خوبى تشريح كرده باشد .
با اجازهء شما ، به دليلِ تمام شدنِ وقت ، من ديگر به اين قسمت از خطبه نمىپردازم .
عقّاد مىگويد : حضرت زهرا عليها السلام بعد از تمام شدنِ صحبتش ، رو به قبر پيامبر صلى الله عليه و آله كرد و فرمود :
« قَدْ كانَ بَعْدَكَ انْباءٌ وَ هَنْبَثَةٌ لَوْ كُنْتَ شاهِدَهُمْ ، لَمْ يَكْثُرِ الْخَطْبُ انَّا فَقَدْناكَ فَقْدَ الْارْضِ نابِلَها وَ اخْتَلَّ قَوْمُكَ فَاشْهَدْهُمْ » « 1 »
پس از درگذشتِ تو ، رخدادها و هياهوها بر پا شد . اگر تو حضور داشتى ، مصيبتْ چنين بزرگ نمىشد . ما همچون زمينى كه بارانِ سيراب كنندهاى را از دست مىدهد ، تو را از دست داديم و قومِ تو پراكنده شدند .
هامش
( 1 ) - ر . ك : مجلسى ، محمدباقر ، بحار الانوار ، ج 43 ، ص 195 ، روايت 25 ، باب 7 .