صورت گرفت ، آمريكاى جهانخوار ، اين شيطان بزرگ و امپرياليسم جهانى توانست در لشكركشى به منطقهء خليج فارس و در جنگ نفت پيروز شود .
آمريكا در جنگ خليج فارس ، ديگران را هم به دنبال خود كشيد و در اين جنگ پيروز شد . اكنون آمريكا در منطقهء خليج فارس مستقر شده و به ميل خود ، هر كارى كه مىخواهد ، انجام مىدهد . آمريكا خودش را آقاى دنيا و مردم دنيا را بَرده و بندهء خود ، و زمينها و ساير نعمتهاى خداوند را مالِ خود مىداند و از ستمگرى و زورگويى به مردم دنيا هيچ واهمهاى ندارد .
اكنون آمريكا در دنيا به يك سلطهء مطلق و بى رقيبْ دست پيدا كرده است . شوروى را كه رقيبِ او بود ، به آن روزِ سياه انداخت .
به اين زودىها به اتحاديهء اروپا به عنوان رقيب و كنترل كنندهء آمريكا نمىتوان چشم بست زيرا هر گاه آلمان و فرانسه و ديگر كشورهاى اروپايى مىخواهند اقدامى در جهت انعقاد يك پيمان نظامىِ مستقل انجام دهند ، آمريكا با ارعاب و تهديد ، جلوِ آنها را مىگيرد .
حاكميتِ بى رقيبِ آمريكا بر خليج فارس و خاورميانه براى مردم منطقه ، اسلام و مستضعفين دنيا ، يك خطر بزرگ است . نمونهء جنايتها و خيانتهاى آمريكا در اين دوره ، اقدامات آمريكا در فلسطين و لبنان و در كنفرانس مادريد است .
ما در برابر آمريكا چه اقدامى بايد انجام دهيم ؟ در مورد فلسطين چه بايد بكنيم ؟
در مورد هر دو مشكل و راه حلى كه براى آنها بايد پيدا كنيم ، يك مطلبِ مشترك وجود دارد و آن ، اين است كه بسيارى از حكومتهاى منطقه ، مزدور و دست نشانده هستند . بنا بر اين در مقاومت در برابر اسرائيل و آمريكا ، نمىتوان به اين حكومتها دل بست .
آن كشورهاى عربى كه نمايندگان خود را به كنفرانس مادريد فرستادند ، كلاه سرشان رفت . دولتهاى عربى از كنفرانس مادريد ، نتيجهاى نگرفتند اما آمريكا و اسرائيل نتايجى را كه انتظار داشتند ، از كنفرانس مادريد گرفتند . خودشان هم اعلام كردند كه نتايج كنفرانس از نظر ما مثبت بود .
نمايندگان دولتهاى عربى كه به كنفرانس مادريد رفته بودند ، سينههاى خود را در برابر اسرائيل جلو انداختند و به گونهاى صحبت كردند كه هر كس صحبتِ آنها را مىشنود ، بگويد : نمايندهء فلان دولت عرب خيلى خوبْ صحبت كرد . به عنوان مثال ، نمايندهء يكى از دولتهاى عربى در مادريد گفت : ما جولان را مىخواهيم .
هدف آمريكا و اسرائيل از برقرارى كنفرانس مادريد ، اين بود كه دولتهاى عربى پس از چندين دهه رويارويى با اسرائيل بيايند و سرِ يك ميز رو در روىِ اسرائيل بنشينند ، با اسرائيل مذاكره كنند و با اين كارِ خود ، به طور ضمنى ، اسرائيل را به رسميت بشناسند .
البته همه مىدانند كه نمايندهء يك دولت عربى نمىتواند به صراحت اعلام كند كه به مادريد آمده است تا آرمانها و اهداف فلسطين را بفروشد و نوكرىِ اسرائيل را قبول كند . هيچ ديوانهاى چنين كارى نمىكند ؛ بلكه دولتهاى عربى تا كنون اسرائيل را به رسميت نشناخته بودند و آن را غاصب مىدانستند . اما در كنفرانس مادريد ، عملًا به اسرائيل گفتند : شما يك مملكت و يك واقعيت هستيد . ما هم يك واقعيتيم كه با يكديگر اختلافِ ارضى داريم .
حتى يك درصد هم احتمال ندارد كه دولتهاى دست نشاندهء عربى در برابر آمريكا و اسرائيل مقاومت كنند و با او درگير شوند .
در رويارويى با آمريكا و اسرائيل ، تنها اميدى كه وجود دارد ، ملتها هستند .
همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — صفحة 703
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٧٠٣