تخطي إلى المحتوى الرئيسي

همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — صفحة 436

مساهمون:

ص٤٣٦
طلاب محترمِ عشايرى ، دورهء مقدماتى مدرسهء عالى شهيد مطهرى و خواهران و برادران شهر كردى در نماز جمعه حضور دارند . ميهمانان عزيز دههء فجر هم لطف كرده‌اند و به نماز جمعه تشريف آورده‌اند . از همهء آنها تشكر مىكنيم و به آنها خيرِ مَقدم مىگوييم . براى همهء شما آرزوى موفقيت دارم . بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ قُلْ هُوَ اللَّهُ احَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً احَدٌ « 1 »

49 جمعه 22 ارديبهشت 1368 - دانشگاه‌تهران مهم‌ترين عنوان : نقش تقوا در حلّ مشكلات انسان

خطبهء اول

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ بارِئِ الْخَلائِقِ اجْمَعينَ وَ الصَّلاةُ وَ السَّلامُ عَلى سَيِّدِنا و نَبِيِّنا افْضَلِ الانْبِياءِ ابِى الْقاسِمِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبينَ الطَّاهِرينَ . خداوند سبحان مىفرمايد : « افَمَنْ اسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى تَقْوى مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٍ خَيْرٌ امْ مَنْ اسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى شَفا جُرُفٍ هارٍ فَانْهارَ بِهِ فى نارِ جَهَنَّمَ وَ اللَّهُ لا يَهْدِى الْقَوْمَ الظَّالِمينَ » « 2 » [ آيا كسى كه بنيان مسجد را بر ترس از خدا و خوشنودىِ او نهاده بهتر است ، يا آن كسى كه بنيان مسجد را بر كنارهء سيلگاهى كه آب ، زيرِ آن را شسته باشد تا با او در آتشِ جهنم سرنگون گردد ؟ و خدا مردم ستمگر را هدايت نمىكند . ] عِبادَ اللَّه ! اتَّقُوا اللَّهَ فَانَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى . بندگان خدا ! پرهيزكار باشيد . به درستى كه تقوا بهترين زاد و توشه است . به فضل پروردگار ، موضوع سخن ما در خطبهء اول ، آثار و نشانه‌ها و پيامدهاى ايمان و تقوا در زندگىِ انسان‌ها است . انسان‌ها از نظر مسلك‌دار بودن و عقيده گرا بودن ، به دو دسته تقسيم مىشوند . بعضى از انسان‌ها ، در دوران زندگى خود ، اصولى را پذيرفته‌اند و به آن پايبندند . شخصى كه به يك اصل اعتقاد دارد ، ممكن است اين اصل را از يك مكتب يا حزب يا دين يا اخلاق ، گرفته باشد . از اين جهتى كه من اكنون روى آن بحث مىكنم ، فرق نمىكند كه فرد ، اصول اعتقادى خود را از چه منبعى گرفته باشد . نكتهء مهم اين است كه بعضى از افراد ، اصولى را به رسميت و حقانيت مىشناسند و بر اساس اين اصول ، هدف زندگىِ خودشان را تعيين مىكنند . اين گونه افراد داراى يك هدف مشخص هستند و روى يك مشى مشخص ، حركت مىكنند . اين گونه اشخاص را صاحب مسلك ، مرام و عقيده مىنامند . زندگى آنها داراى نظم ، ترتيب و انسجام خاصّى است . از ابتداى زندگىِ آنها پيدا است كه جهت و هدفِ واحد و مشخصى را دنبال مىكنند . بسيارى از افراد نيز حوصلهء اينكه در زندگى خود ، يك دين و مكتب و مذهب يا حزب و اصلى را انتخاب كنند و بر اساس آن زندگى نمايند ، ندارند . اين دسته از مردم ، هيچ هدف و خطّ مشى مشخصى در زندگى ندارند . زندگى روزمرّه‌شان تابعِ جريانات ، پيشامدها ، هوس‌ها و خواهش‌هاى نفسانى است . براى اين افراد ، معناى زندگى ، اين است كه غذا مىخورند ، مىآشامند ، خسته مىشوند ، رفع خستگى مىكنند و مجدداً غذا مىخورند
هامش
( 1 ) - / سورهء توحيد ( 112 ) . ( 2 ) - سورهء توبه ( 9 ) ، آيهء 109 .