اين كشور را بكوبد و فردا حجّاجِ كشور ديگرى را .
بايد از ائمهء محترم جمعهء ايران ، تشكر كرد . آنها مسئلهء ادارهء حرمين شريفين را به طور شايسته در سمينارشان مطرح كردند .
به طور جدّى از اصلاح ادارهء حرمين شريفين طرفدارى كردند و اين مطلب را در قطعنامهشان هم ذكر كردند . من فكر مىكنم كه مناسبترين متصديان طرح اين مسئله ، همان ائمهء جمعه هستند .
آنها مورد قبول امام و مورد احترام مردم هستند و با ارتباطاتى كه مىتوانند با دنيا برقرار سازند ، مىتوانند اين مسئلهء بسيار مهم را در تمامِ دنيا مطرح كنند و اين موضوع را همان گونه كه در قطعنامهشان آمده است ، دنبال كنند .
ديگران نيز ، هر كس بايد به اندازهء امكانات و توانش ، اين موضوع را پيگيرى كند تا اين موضوع ، مجدّداً با گذشتِ زمان و با مرورِ زمان فراموش نشود .
يكى از بركات بسيار مهمّ انقلاب ما ، اين است كه الحمد للّه اسلام به طور جدّى و جالب در دنيا مطرح شده است . شايد كمتر كسى در روى كرهء زمين باشد كه روزى چند بار كلمهء اسلام و انقلاب اسلامى به گوشِ او نخورَد ، خواه موافق باشد و خواه مخالف .
امروز ، اسلام و انقلاب اسلامى ، مهمترين مسئلهء دنيا است . الحمد للّه در اسلام كه به حق ، اين همه در دنيا بزرگ جلوه كرده ، پايگاهها و مراكز بسيار مهمّى داريم . كشورى مناسب با اين انقلاب ، پايگاه رهبرى و پايگاه نيروهاى مسلح را داريم . اين همه امكاناتِ فراوان داريم .
انشاءالله كه بتوانيم اين كشور را خيلى خوب ، اداره كنيم .
امروز در تمام دنياى اسلام ، نه تنها در ايران ، كمبود يك مركز علمىِ اسلامشناسى ، احساس مىشود . كسانى كه با اسلام آشنا شدهاند ، سؤالاتى برايشان مطرح شده و مىخواهند نظر اسلام را در بارهء آنها بدانند .
مىخواهند نظر اسلام را در بارهء روابط بين المللى ، جنگ ، صلح ، اقتصاد ، سيستم حكومت ، احكام حكومتى ، مالكيت زمين و حقوق بين الملل بدانند .
در بارهء ديدگاه اسلام در مورد مسائل حقوقى ، هنرى ، روانشناسى ، جامعهشناسى ، علوم انسانى و علوم اجتماعى ، هزاران سؤال وجود دارد .
بايد يك مركز بين المللىِ رسمى براى پاسخگويى به اين سؤالات به وجود آيد كه وقتى كسى اين سؤالات را از آنها مىپرسد ، نگويند : من مستحضر نيستم ، بايد مراجعه كنم و اجازه دهيد فكر كنم و حتى اگر فكر كند و مراجعه كند ، فقط به يكى دو منبع مراجعه كند و حتى اگر در برخى از مسائلْ تحقيقِ جدّى كند و مثلًا يك سال روى يك مسئله كار كند ، باز هم تحقيقش ، يك تحقيقِ شخصى باشد و اعتبار آن تنها به قدرِ فكرِ يك نفر باشد .
بايد يك مركز اسلامشناسى تأسيس شود كه مردم بدانند وقتى چيزى را از آنها مىپرسند ، آنها براى هر پرسشى ، پاسخِ آماده دارند و هر جوابى كه ارائه مىكنند ، مورد اعتماد و كاملًا معتبر است و حدّ اقل نتيجهء تلاشهاى فكرىِ يك گروه چهل ، پنجاه نفره است كه چند سال يا چند ماه ، روى يك مسئله تحقيق كردهاند . متأسفانه امروز چنين مركزى را نداريم .
ما امروز حوزههاى علميه را داريم .
حوزههاى علميهء ما بسيار غنى است .
شخصيتهاى علمىِ ما بسيار محترماند ؛ اما اگر سازماندهى ، تشكيلات ، كار گروهى و همكارىهاى لازم در تحقيقات علمى وجود نداشته باشد ، تحقيقاتْ نتيجهء تلاشهاى فكرىِ فردى و انفرادى مىشود . انفرادى
همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — صفحة 307
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٠٧