دختر زنى كه از شوهرش طلاق گرفته و با شما ازدواج كند ، به آن دختر ( ربيبه ) گفته مىشود . « 1 » اگر آن دختر و مادرش به خانه شما آمده باشد و در آغوش شما بزرگ شده باشد ، چنانچه با همسر خود - يعنى مادر آن دختر - همبستر شده و نزديكى كرده باشيد ، آن دختر هم بر شما حرام است .
فَإِن لَّمْ تَكُونُواْ دَخَلْتُم بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيكُمْ : اما اگر با آن زن نزديكى نكرده باشيد ، وقتى طلاقش دهيد ، مىتوانيد با آن دختر ازدواج كنيد .
توجه كنيد در اينجا ميان مادر همسر و دختر همسر تفاوت وجود دارد . به محض اين كه شما زنى را به عقد خود درآوريد ، مادر او بر شما حرام ابدى مىشود ، خواه با همسرتان نزديكى كرده باشيد يا نه . اما در مورد دختر همسر اينگونه نيست . و اين يكى از موارد اختلاف ميان فقهاى ما با فقهاى عامه است . « 2 »
وَحَلَائِلُ أَبْنَائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلَابِكُمْ : و عروس شما نيز بر شما حرام است . اگر پسر شما همسرى را اختيار كرد ، آن زن براى هميشه - حتى اگر پسرتان او را طلاق دهد - بر شما حرام است . اما اگر پسر خوانده شما باشد ، اين حكم جارى نمىشود . زن پسر خوانده [ ادعياء ] بر انسان حرام نيست .
وَأَن تَجْمَعُواْ بَينَ الأُخْتَينِ : و اين كه دو خواهر را در يك زمان
هامش
( 1 ) . شيخ طوسى ، المبسوط ، ج 5 ، ص 296 .
( 2 ) . شريف مرتضى ، الناصريات ، ص 317 - 318 .