ظهر شرعى روز نهم ذىحجّة تا غروب شرعى همان روز يعنى وقتنماز مغرب است . اين وقت را وقت وقوف اختيارى عرفات مىگويند و جايز نيست حاجى آمدن به عرفات را به تأخير بيندازد و عصر بيايد .
مسألهء 798 ) اگر حاجى به نماز ظهر و عصر اشتغال داشته باشد مىتواند وقوف در عرفات را از اوّل ظهر به اندازهء بجا آوردن نماز به تأخير بيندازد ، ولى اگر مشغول به نماز نباشد احتياط آن است كه حتّى به اندازهء نماز ظهر و عصر هم وقوف در عرفات را به تأخير نيندازد .
مسألهء 799 ) احتياط آن است كه حاجى در مجموع بعد از ظهر روز نهم تا غروب در عرفات باشد ، ولى بودن در تمام اين زمان ركن نيست كه با ترك آن ، حجّ باطل شود ؛ بنابراين اگر كسى پس از ظهر مقدار كمى در عرفات توقّف كند و برود يا هنگام عصر بيايد و توقّف كند حجّ او صحيح است ، اگرچه توقّف نكردن از روى علم و عمد باشد .
مسألهء 800 ) آنچه در وقوف ، ركن است اين است كه وقوف صدق كند ، يعنى به اندازهاى بماند كه گفته شود قدرى در عرفات مانده هرچند خيلى كم باشد مثلًا يك يا دو دقيقه ؛ بنابراين اگر كسى اصلًا به عرفات نرود ، ركن را ترك كرده است .
مسألهء 801 ) اگر كسى در تمام وقت وقوف بى هوش يا در خواب باشد ، در صورتى كه از قبل ، نيّت وقوف نكرده باشد ، وقوفش باطل است .
مناسك حج و عمره (فارسى) — صفحة 256
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٥٦