1 - شكار كردن حيوان وحشى صحرايى
شكار كردن حيوان وحشى صحرايى يكى از محرّمات احرام است . شكار به عنوان يكى از محرّمات احرام داراى احكام فراوانى است ، ولى چون در زمان ما چندان مورد نياز نيست تنها به ذكر چند مسأله بسنده مىكنيم .
مسألهء 291 ) بنابر احتياط واجب در حال احرام كشتن هيچ حيوانى جز حيوانات موذى جايز نيست ، پس بنابر احتياط بايد از كشتن جانورانى مانند مارمولك و زنبور هم اجتناب نمود ، ولى اگر محرم از اذيّت و آزار حيوانى بترسد ، كشتن آن مانعى ندارد .
مسألهء 292 ) خوردن شكار حيوان وحشى صحرايى در هر حال بر محرم حرام است ؛ چه خودش آن را شكار كند يا ديگرى ، و چه محرم آن را شكار كرده باشد يا غير محرم .
مسألهء 293 ) نشان دادن شكار به شكارچى و نيز هرگونه كمك به او براى شكار حيوان بر محرم حرام است .
مسألهء 294 ) اگر محرمى ، شكار را ذبح كند ، بنابر نظريهء مشهور در حكم ميته خواهد بود و بنابر اقوى اين حكم هم دربارهء محرم است و هم در بارهء مُحلّ . پس كسى هم كه محرم نيست نمىتواند از صيدى كه توسّط محرم شكار شده ، استفاده كند .
مسألهء 295 ) صيد حرم نيز در حكم ميته است ، خواه كشنده يا ذابح