وَاعْبُدُ فِيهِ رَبِّي وَانْتَهِي فِيهِ إلى ما أمَرَنِي ، الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي قَصَدْتُهُفَبَلَّغَنِي وَارَدْتُهُ فَاعانَنِي وَقَبِلَنِي وَلَمْ يَقْطَعْ بِي وَوَجْهَهُ ارَدْتُ فَسَلَّمَنِي فَهُوَ حِصْنِي وَكَهْفِي وَحِرْزِي وَظَهْرِي وَمَلاذِي وَرَجائِي وَمَنْجايَ وَذُخْرِي وَعُدَّتِي فِي شِدَّتِي وَرَخائِي . » « 1 »
7 - آن كه در حال احرام لبّيكها را تكرار كند ، بويژه هنگام بيدار شدن از خواب ، پس از هر نماز واجب و مستحبّ ، هنگام رسيدن به سواره ، هنگام بالا رفتن از تپّه يا فرود آمدن از آن ، در پايان شب و هنگام سحر .
ج - محرّمات احرام
پس از آن كه حاجى يا معتمر لباس احرام پوشيد و به نيّت احرام ، لبّيك گفت امورى بر او حرام مىشود كه آنها را « محرّمات احرام » مىگويند . حرمت برخى از محرّماتِ احرام ، قطعى است و برخى از آنها را بنابر احتياط بايد ترك كرد . ارتكاب برخى از محرّمات احرام موجب كفّاره مىشود . احكام مربوط به كفّارات احرام به هنگام بحث از هر يك از محرّمات احرام بيان شده و احكام كلّى كفّارات نيز در پايان اين فصل خواهد آمد . محرّمات احرام عبارتند از :
هامش
( 1 ) - من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 527