او خوددارى نمايد و همچنين بنابر احتياط بايد از قرائت سورههاى سجدهدار و توقف در مساجد و قرار دادن چيزى در آنها پيش از غسل خوددارى نمايد و بايد از بقيهء اعمالى هم كه بر حائض حرام است تا غسل نكرده اجتناب كند .
« مسألهء 483 » اگر آب براى وضو و غسل كافى نباشد و به اندازهاى باشد كه بتواند يا غسل كند و يا وضو بگيرد ، بنابر احتياط واجب بايد غسل كند و به عوض وضو تيمّم نمايد و اگر فقط براى وضو كافى باشد و به اندازه غسل نباشد ، بايد وضو بگيرد و به عوض غسل تيمّم نمايد و اگر براى هيچ يك از آنها آب نداشته باشد ، بايد يك تيمّم به عوض غسل به جا آورد و بنابر احتياط تيمّم ديگرى به عوض وضو نيز انجام دهد .
« مسألهء 484 » نمازهاى واجب روزانه كه زن در حال حيض نمىخواند ، قضا ندارند ، ولى روزههاى واجب را بايد قضا نمايد .
« مسألهء 485 » هرگاه وقت نماز داخل شود و بداند كه اگر نماز را تأخير بيندازد حائض مىشود ، بايد فوراً نماز بخواند .
« مسألهء 486 » اگر زن نماز را تأخير بيندازد و از اوّل وقت به اندازهء انجام واجباتِ يك نماز بگذرد و حائض شود ، بنابر احتياط قضاى آن نماز بر او واجب است ، ولى در تند خواندن و كُنْد خواندن و چيزهاى ديگر ، بايد حال خود را ملاحظه بكند ؛ مثلًا زنى كه مسافر نيست اگر در اوّل ظهر نماز نخواند ، قضاى آن در صورتى واجب مىشود كه به مقدار خواندن چهار ركعت نماز به دستورى كه گفته شد از اوّل ظهر بگذرد و حائض شود و براى كسى كه مسافر است ، گذشتن وقت به مقدار خواندن دو ركعت كافى است و نيز بايد ملاحظهء تهيهء شرايطى را كه دارا نيست بنمايد ؛ پس اگر به مقدار فراهم آوردن آن مقدمات و خواندن يك نماز وقت بگذرد و حائض شود ، قضا واجب است و گرنه واجب نيست .
« مسألهء 487 » اگر زن در آخر وقت نماز از خون پاك شود و به اندازهء غسل و وضو و مقدمات ديگر نماز ، مانند تهيه كردن لباس يا آب كشيدن آن و خواندن يك ركعت نماز ( يعنى تا پايان ذكر سجدهء دوم از ركعت اول ) يا بيشتر از يك ركعت وقت داشته باشد ، بايد نماز را بخواند و اگر نخواند ، بايد قضاى آن را بجا آورد و اگر فقط به اندازهء خواندن
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 94
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٩٤