خوردن ، خواهرزاده يا برادرزادهء زن او شدهاند ازدواج كند و نيز اگر - العياذ باللَّه - با كسى لواط كند ، نمىتواند با دختر و خواهر و مادر و مادربزرگ رضاعى او - يعنى كسانى كه به واسطهء شير خوردن ، دختر و خواهر و مادر او شدهاند - ازدواج نمايد .
« مسألهء 2949 » زنى كه برادر انسان را شير داده ، به انسان محرم نمىشود ، اگرچه احتياط مستحب آن است كه با او ازدواج نكند .
« مسألهء 2950 » انسان نمىتواند با دو خواهر - اگرچه رضاعى باشند ، يعنى به واسطهء شير خوردن ، خواهر يكديگر شده باشند - ازدواج كند و چنانچه دو زن را عقد كند و بعد بفهمد خواهر بودهاند ، در صورتى كه عقد آنان در يك وقت بوده باشد ، هر دو باطل است و اگر در يك وقت نبوده ، عقد اوّلى صحيح و عقد دومى باطل است .
« مسألهء 2951 » اگر زن از شير شوهر خود كسانى را كه گفته مىشود شير دهد ، شوهر او بر او حرام نمىشود ، اگرچه بهتر آن است كه احتياط كنند :
اوّل : برادر و خواهر خود را . دوم : عمو و عمّه و دايى و خاله خود را . سوم : اولاد عمو و اولاد دايى خود را . چهارم : برادرزداهء خود را . پنجم : برادر شوهر يا خواهر شوهر خود را . ششم : خواهرزادهء خود يا خواهرزادهء شوهرش را . هفتم : عمو ، عمّه ، دايى و خالهء شوهر خود را . هشتم : نوهء زن ديگر شوهر خود را .
« مسألهء 2952 » اگر كسى دختر عمّه يا دختر خالهء انسان را شير دهد ، به انسان محرم نمىشود ؛ ولى احتياط مستحب آن است كه از ازدواج با او خوددارى نمايد .
« مسألهء 2953 » اگر مردى دو زن داشته باشد و يكى از آنها فرزند عموى زن ديگر را شير دهد ، زنى كه فرزند عموى او شير خورده ، به شوهر خود حرام نمىشود .
شرايط شير دادنى كه علّت محرم شدن است
« مسألهء 2954 » شير دادنى كه علّت محرم شدن است نُه شرط دارد :
اوّل : بچّه شير زن زنده را بخورد ، پس اگر از پستان زنى كه مرده است شير بخورد اثر ندارد .