يا با چهل و پنجاه حساب كند ؛ ولى در هر صورت بايد به گونهاى حساب كند كه چيزى باقى نماند ، يا اگر چيزى باقى مىماند ، از نُه تا بيشتر نباشد ؛ مثلًا اگر دويست و هفتاد و دو شتر داشته باشد ، بايد براى صد و پنجاه عدد از آن ( سه تا پنجاه تا ) سه عدد شتر كه وارد سال چهارم شده و براى صد و بيست عدد از آن ( سه تا چهل تا ) سه عدد شتر كه وارد سال سوم شده بدهد و دو عدد باقى مانده مشمول زكات نمىباشد و نمىتواند در اين فرض براى دويست و چهل تاى آن ( شش تا چهل تا ) و يا براى دويست و پنجاه تاى آن ( پنج تا پنجاه تا ) زكات پرداخت كند و بقيّهء آن را در پرداخت زكات محاسبه نكند و در تمام موارد شتر يا شترانى كه بايد براى زكات پرداخت كند بايد مادّه باشند .
« مسألهء 2030 » زكات ما بين دو نصاب واجب نيست ؛ پس اگر شمارهء شترهايى كه دارد از نصاب اوّل كه پنج عدد است بگذرد ، تا به نصاب دوم كه ده عدد است نرسيده ، فقط بايد زكات پنج عدد آن را بدهد و همچنين است در نصابهاى بعد .
نِصاب گاو
« مسألهء 2031 » گاو دو نصاب دارد :
اوّل : « سى رأس » است كه اگر شرايط ديگر وجود داشته باشد ؛ زكات آن يك گوساله است كه داخل سال دوم شده باشد و بنابر احتياط واجب بايد نر باشد .
دوم : « چهل رأس » و زكات آن يك گوساله ماده است كه داخل سال سوم شده باشد و زكات ما بين سى و چهل واجب نيست ، مثلًا كسى كه سى و نُه گاو دارد ، فقط بايد زكات سى تاى آنها را بدهد و نيز اگر از چهل گاو زيادتر داشته باشد تا به شصت رأس نرسيده ، فقط بايد زكات چهل تاى آن را بدهد و بعد از آن كه به شصت رأس رسيد ، چون دو برابر نصاب اوّل را دارد ، بايد دو گوساله كه داخل سال دوم شده باشند بدهد و همچنين هرچه بالا رود بايد « سى تا سى تا » يا « چهل تا چهل تا » يا با « سى و چهل » حساب نمايد و زكات آنها را به دستورى كه گفته شد بدهد ؛ ولى بايد به گونهاى حساب كند كه چيزى باقى نماند يا اگر چيزى باقى مىماند از نُه تا بيشتر نباشد ؛ مثلًا اگر هفتاد گاو دارد ، بايد به حساب « سى