را همزمان با قرائت او پخش مىكند به آيهء سجده گوش كند ، واجب است سجده كند .
« مسألهء 1122 » در سجدهء واجب قرآن بايد نيت كند و پيشانى را بر چيزى كه سجده بر آن صحيح است بگذارد و محلى كه در آن سجده مىكند ، نبايد غصبى باشد ؛ ولى ساير شرايطى را كه در سجدهء نماز وجود دارد ، لازم نيست مراعات كند .
« مسألهء 1123 » سجدهء واجب قرآن را بايد به نحوى انجام دهد كه بگويند سجده كرده است .
« مسألهء 1124 » چنانچه در سجدهء واجب قرآن پيشانى را به قصد سجده به زمين بگذارد - اگرچه ذكر نگويد - كافى است و گفتن ذكر مستحب است و بهتر است بگويد :
« لا إلهَ إلَّااللَّهُ حَقّاً حَقّاً لاإلهَ إلَّااللَّهُ إيماناً وَتَصْديقاً لاإلهَ إلَّااللَّهُ عُبُودِيَّةً وَ رِقّاً سَجَدْتُ لَكَ يا رَبِّ تَعَبُّداً وَ رِقّاً لامُسْتَنْكِفاً وَلا مُسْتَكْبِراً بَلْ أنَا عَبْدٌ ذَليلٌ ضَعيفٌ خائِفٌ مُسْتَجيرٌ » .
8 - تَشَهُّد
« مسألهء 1125 » نمازگزار بايد در ركعت دوم تمام نمازهاى واجب و مستحب و ركعت سوم نماز مغرب و ركعت چهارم نمازهاى ظهر ، عصر و عشاء ، بعد از سجدهء دوم بنشيند و در حال آرام بودن بدن تشهّد بخواند ، يعنى بگويد : « أَشْهَدُ أن لاإلهَ إلَّااللَّهُ وَحْدَهُ لا شَريكَ لَهُ وَأشْهَدُ أنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ . »
« مسألهء 1126 » كلمات تشهّد بايد به عربى صحيح و به نحوى كه معمول است پشت سر هم گفته شوند .
« مسألهء 1127 » اگر نمازگزار تشهّد را عمداً ترك كند ، نمازش باطل است و اگر تشهّد را فراموش كند و بايستد و پيش از ركوع به خاطر آورد كه تشهّد را نخوانده ، بايد بنشيند وتشهّد را بخواند و دوباره بايستد و آنچه بايد در آن ركعت خوانده شود را بخواند و نماز را تمام كند و بنابر احتياط واجب ، براى ايستادن بىجا دو سجدهء سهو بهجا آورد و اگر در ركوع يا بعد از آن يا پس از سلام نماز به خاطر آورد ، مسأله داراى تفصيلى است كه