پاسخ : اگر قبل از خروج خون ، وضو يا غسل يا تيمّم به جا آورده ، خروج خون ، آنها را باطل نمىكند ؛ ولى براى خواندن نماز ، اگر مجموع سطحى كه به واسطهء خارج شدن خون ، نجس شده ، كمتر ازدرهم باشد ، نماز خواندن با آن اشكال ندارد و اگر بيشتر باشد ، چنانچه تطهير موضع نجس براى او مشقت نداشته باشد ، بايد آن جا را تطهير كند و نماز بخواند ، و گرنه تطهير آن لازم نيست و اگر بعد از خروج خون ، بخواهد وضو يا غسل يا تيمّم را انجام دهد ، چنانچه امكان دارد ، بايد صبر كند تا خون قطع شود و بعد موضع نجس را تطهير كند و طهارت بگيرد ، و گرنه بايد به دستورى كه در رساله گفته شده ، غسل يا وضو يا تيمّم جبيرهاى نمايد .
[ 344 ] سؤال 217 : وجود زخمى كه آب براى آن ضرر ندارد ، ولى خون آن هم بند نمىآيد و در اعضاى وضو واقع شده و در صورت گرفتن وضو به طور معمول باعث نجاست اعضاى وضو مىشود ، آيا باعث وجوب تيمّم مىشود يا راهى براى وضوى صحيح وجود دارد ؟
پاسخ : مىتواند محلّ زخم را در آب كر فرو برد و يا زير شير آب بگيرد و دست بكشد تا خون تمام شود و بلافاصله با نيّت وضو ، آب را بر آن محل جارى كند و بعد محل را خشك كند تا نجاست سرايت نكند و اگر اين طور هم ممكن نيست ، وضوى جبيرهاى بگيرد .
[ 345 ] سؤال 218 : مريضى است كه اگر ديگران به او كمك كنند و به حالت نشسته او را نگه دارند ، در آن حالت خودش مىتواند وضو بگيرد ، و گرنه قادر به گرفتن وضو نيست . وظيفهء چنين مريضى وضو است يا تيمّم ؟
پاسخ : بايد كمك بگيرد و در حال نشسته ، خودش وضو را انجام دهد و اگر با كمك گرفتن هم نمىتواند وضو بگيرد ، بايد نايب بگيرد تا او را وضو دهد ، والّا تيمّم كند .
استفتائات (فارسى) — صفحة 85
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٨٥