( نيابت ) .
نيّت : تصميم و قصد .
نيّت رجا رجا .
نيّت قربت قصد قربت .
واجب : كارى كه مكلّف بايد آن را انجام دهد و ترك آن گناه محسوب مىشود و عقاب دارد ، مثل خواندن نماز .
واجب تخييرى : واجبى كه بدل و جانشينى براى آن وجود دارد و مكلّف در انجام دادن هر كدام اختيار دارد ، مثل اختيار بين تقصير يا حلق نمودن در حج براى مردى كه پس از حَجّة الاسلام ، دوباره حج به جا مىآورد .
واجب ركنى نماز : واجبى كه كم و زياد شدن عمدى و سهوى آن نماز را باطل مىكند و آن ، پنج چيز است : نيّت ، تكبيرة الاحرام ، قيام ( هنگام تكبيرة الاحرام و قبل از ركوع ) ، ركوع و دو سجده .
واجب غيرى : واجبى كه ذاتاً واجب نيست ، بلكه به تبعيت از واجب ديگر واجب مىشود مثل وضو كه نسبت به نماز واجب غيرى محسوب مىگردد .
واجب نفسى : واجبى كه ذاتاً خودش واجب است ، مثل نماز . در مقابل آن واجب غيرى قرار دارد .
واجب النفقه : كسى كه مخارج لازم او بر عهدهء شخص ديگرى باشد ، واجب النفقهء آن شخص محسوب مىشود ، مثل زن نسبت به شوهر .
واجبات استحاضه : كارهايى كه واجب است زن در موقع استحاضه انجام دهد ، مثل تطهير و يا غسلهاى لازم براى خواندن نماز .
واجبات مستقل ( در حج ) : واجباتى كه ترك كردن عمدى آنها نيز موجب باطل شدن حج نمىشود ، مثل طواف نسا .
وادى محسّر : سرزمينى كه ميان مشعر الحرام و منى واقع شده است .
وارث : كسى كه از مرده ارث مىبرد و مال مرده به او منتقل مىشود .
وجوب : يكى از احكام پنجگانهء تكليفى است و آن حكمى است كه مكلّف بايد بر طبق آن عمل كند و عمل نكردن بر طبق آن عقاب دارد ، مثل وجوب نماز و روزه .
وجوهات شرعى : اموالى كه با عناوين مختلفِ معيّن شده در شرع پرداخت مىشود و در مصارف مشخص شدهء آن مورد استفاده قرار مىگيرد ، مثل خمس ، زكات و كفّارات .
وجه و كفين : صورت و دو دست از مچ تا نوك انگشتان .
وجهى ندارد : مستند نيست ؛ مدركى ندارد .
وَدْى : آبى كه گاهى بعد از ادرار خارج مىشود و پاك است .
وَذْى : آبى كه گاهى بعد از منى بيرون مىآيد و پاك است .
ورّاث : جمع وارث ( وارث ) .
وسوسه : وسواس پيدا كردن ، دودلى و شك و
استفتائات (فارسى) — صفحة 613
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٦١٣