پاسخ : در نماز ظهر و عصر ، بايد يك نماز چهارركعتى بخواند و بنا بر احتياط واجب آن نماز بايد به نيّت ما فى الذّمه باشد و در نماز مغرب و عشا بايد هر دو نماز را بخواند و اگر فقط سه ركعت يا كمتر به پايان وقت نماز عشا باقى مانده ، مخيّر است هر يك از نماز مغرب يا عشا را در آن وقت بخواند و ديگرى را در خارج وقت قضا كند .
[ 773 ] سؤال 122 : آيا بازگرداندن نيّت نماز ، از نافله به نافلهء ديگر يا از نافله به واجب ، صحيح و جايز است ؟
پاسخ : در هر دو صورت ، عدول كردن صحيح نيست .
[ 774 ] سؤال 123 : آيا مىتوان در نماز ، نيّت را از نماز ادا به نماز قضا و يا از نماز قضا به نماز ادا برگرداند ؟
پاسخ : برگرداندن نيّت از نماز قضا به نماز ادا جايز نيست ؛ ولى برگرداندن نيّت از نماز ادا به نماز قضا اشكالى ندارد ؛ يعنى اگر نماز ادا را شروع كند و در بين نماز به خاطر آورد كه نماز قضايى برعهدهء اوست ، مىتواند نيّت خود را به آن نماز قضا برگرداند ؛ بلكه اگر نماز قضاى همان روز باشد ، عدول به نماز قضا بنا بر احتياط لازم است .
[ 775 ] سؤال 124 : آيا واجب است در نيّت نماز ، تعيين كنيم كه نماز ما واجب است يا مستحب يا قصد قربت به تنهايى كافى است ؟
پاسخ : قصد وجوب و يا ندب ، لازم نيست ، مگر در موردى كه تعيين يكى از آنها متوقّف بر قصد يكى از آنهاست ، مثل اين كه در اول طلوع صبح مىخواهد هم نافلهء صبح بخواند و هم فريضهء صبح را كه در اين صورت بايد با قصد ، تعيين كند كه كدام نماز را مىخواند .
[ 776 ] سؤال 125 : كسى كه در بين نماز براى او حالت عُجب پيش مىآيد ، اما با توجه
استفتائات (فارسى) — صفحة 195
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٩٥