و از بين ببرد . اگر اين معنا مقصود باشد ، دليلى بر حرمتش نداريم ) - .
2 - كسى كه با دست يا ساير اعضايش استمنا كند .
3 - كسى كه ملوط و مفعول واقع گردد .
با توجّه به اين روايات كه در آنها صحيحه و موثّقه نيز وجود دارد ، بدون شكّ و ترديد ، مىتوان گفت : استمنا از گناهان كبيره است ؛ بنابراين ، فاعل آن را بايد تعزير كرد .
روايت منافى با روايات گذشته
وعنه ، عن البرقي ، عن ثعلبة بن ميمون وحسين بن زرارة ، قال : سألت أبا جعفر عليه السلام عن رجل يعبث بيده حتّى ينزل . قال : لابأس به و لم يبلغ به ذاك شيئاً . « 1 »
فقه الحديث : روايت معتبر است ؛ هرچند حسين بن زرارة توثيق نشده است ؛ امّا راوى ديگر يعنى ثعلبة بن ميمون توثيق دارد .
راوى از امام باقر عليه السلام مىپرسد : مردى با دستش بازى مىكند تا منى انزال مىشود ؛ حكمش چيست ؟
امام عليه السلام فرمود : مانعى ندارد . - ( شايد مراد از « و لم يبلغ به ذاك شيئاً » اين است كه به حدّى كه عنوان زنا يا لواط پيدا كند ، نمىرسد . از عناوين محرّمهاى كه در آنها بأس است ، نمىباشد . يا بگوييم : امورى كه در زنا و لواط هست ، گريبان اين فرد را نمىگيرد ) - .
راه حلّ تنافى روايت
1 - سائل مىگويد : « يعبث بيده » ؛ احتمال دارد مقصودش « يعبث بيده مع زوجته » باشد .
زيرا ، نگفته است با دستش با چه چيزى بازى مىكند . در اين صورت عملش اشكال ندارد .
يكى از استمتاعهاى مرد از زوجه يا كنيزش ، عبث با دست است كه اگر به دنبالش انزال شود ، اشكالى ندارد .
2 - شيخ طوسى رحمه الله فرموده است : مقصود از « لا بأس به » يعنى حدّ معيّن و مقرّرى
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 575 ، باب 3 از ابواب نكاح البهائم ، ح 3 .