گفتار هشتم : درمان اختلال هويت جنسى ( تراجنسيتى )
بيمارىتراجنسيتى ( ناراضيان جنسى ) پيچيدهتر از آن است كه به سادگى بتوان در مورد درمان و يا لااقل كاهش عوارضى و ناراحتىهاى آن سخن گفت : گروههاى مختلفى از پزشكان و متخصصان با اين نوع بيمارى گريبانگير بودهاند . پزشكى قانونى براى تأييد بيمارى اختلال هويت جنسى (
Ts )
روزانه با پروندههايى از اين دست رو به رو هستند . برخى از « پزشكان غدد و هورمون » از طريق هورمون درمانى ، به معالجهء آنان پرداختهاند و عدهاى از روان پزشكان از طريق معالجات روانى و راه كارهاى ويژهء خود ، تلاش قابل تحسينى انجام دادهاند ، و در نهايت پزشكان جراحِ تغيير جنسيت ، با عمل جراحى برخى از اين بيماران ، به كاهش آلام مبتلايان به بيمارى تراجنسيتى كمك كردهاند .
اما پرسش اساسى اين است كه واقعاً چه راهى براى درمان اين گروه از بيماران وجود دارد و اساساً چه موقع بايد براى اين گونه بيماران عمل جراحى تغيير جنسيت توصيه نمود ، تا پشيمانى در پى نداشته باشد ؟ عمل جراحى تغيير جنسيت داراى عوارض و هزينههاى فراوانى است و در مواردى برخى افراد ، پس از تغيير جنسيت از كردهء خويش پشيمان هستند و خواهان بازگشت به جنسيت سابق خويش مىباشند ، دكتر كاپلان معتقد است حدود 70 درصد مردها و 80 درصد زنهايى كه تحت درمان با جراحى قرار مىگيرند ، احساس رضايت مىكنند . خودكشى در كسانى كه تحت عمل جراحى براى تغيير جنس قرار گرفتهاند تا 2 درصد گزارش شده است . عمل جراحى براى تغيير جنس دادن ، روشى بحث انگيز است كه بايد مورد مداقه مستمر قرار گيرد . « 1 » برخى گزارشها و تحقيقات پزشكى نشان مىدهد در مواردى « درمان غير هورمونى و غير جراحى » در بيماران اختلال هويت جنسى مؤثر مىباشد و باعث تثبيت هويت جنسى مشابه با ساختار ژنتيكى و جسمى آنها مىگردد . اختلال هويت جنسى طى گذشت زمان شدت و ضعف پيدا مىكند و اين شدت و ضعف متأخر از آسيب شناسى روانى همراه و در پاسخ به تجربيات جنسى و حوادث زندگى تغيير مىيابد . حتى
هامش
( 1 ) . هارولد كاپلان ، بنيامين ساداك ؛ خلاصهء روان پزشكى ، ص 389 .