كه در مادّهى 37 و 19 كنوانسيون حقوق كودك نيز بدانها اشارت رفته است ، براى تبيين بهتر و احياناً رفع ابهامات موجود در شناسايى اين رفتارها ، در گفتار دوم ، به ذكر مصاديق اين سوء رفتارها در نظام بينالمللى حقوق بشر مىپردازيم .
گفتار دوم : مصاديق سوء رفتارها
همانطور كه گفته شد ، بيان مصاديق عناوين فوق ، مىتواند كمك شايانى براى تمايز و درك مفاهيم مزبور باشد و ما را در مباحث آينده يارى نمايد . از اين رو ، در اين گفتار ، به ذكر مصاديق اين عناوين مىپردازيم .
بند يكم : مصاديق تنبيه بدنى و شكنجه
1 . مصاديق تنبيه و مجازات بدنى
با توجّه به توصيفاتى كه براى تنبيه بدنى در مبحث پيشين ذكر شد ، مصاديق آن روشن بوده ، و به طور كلّ ، شامل رفتارهايى است كه به صدمات بدنى ، چون : قطع ، جرح و هرگونه آسيب جسمانى منجر شود . ليكن ، گاه ، به طور خاص و در بعضى از گزارشات و نوشتهها نظير تفسير عمومى شمارهى 8 كميته حقوق كودك ، برخى موارد ، به عنوان مصاديق تنبيه بدنى كودكان - كه آزار جسمانى است ، - ذكر گرديدهاند ؛ از آن جمله است موارد زير :
1 . كتك زدن با دست ، مثل : سيلى زدن ، يا با مشت به صورت و بدن كودك زدن ؛
2 . زدن كودك و آزار جسمانى او با وسائل مختلف ، و به وسيله اشيايى چون : كمربند ، قاشق چوبى ، شلّاق ، چوب ، كفش ، خطكش و . . . ؛
3 . استفاده از قاشق داغ براى سوزاندن ، و يا استفاده از هر وسيلهاى ديگر بدين منظور ؛
4 . لگد زدن به كودك ، تكان دادن ( لرزش شديد ) و تاب دادن كودك ؛
5 . خراشيدن ، فشار آوردن ، گاز گرفتن بدن كودك و كشيدن موهاى او ؛
6 . شستن دهان كودك با صابون ، بهجاى دهانشويهها ، و يا خوراندن اجبارى ادويههاى تند و تيز به كودك ؛
7 . پرت كردن اشيا به سمت كودكان و به قصد تنبيه آنها ؛