علاوه آنكه ديوان اروپايى حقوق بشر در قضيه
Tyrer
اظهار كرده است :
« براى اينكه مجازاتى « تحقيرآميز » باشد ، خوارشدن يا تحقير شخص بايد به يك آستانهى معيّنى برسد . به هرحال ، آن تحقير بايد متفاوت از تحقير موجود در مجازات عادلانه باشد ؛ و يا بايد موجب مرتبهاى از تحقير گردد كه به طور مشخّص و واضح ، بزرگتر از ذات آن چيزى باشد كه در هر مجازات عادى وجود دارد ؛ به گونهاى كه شكلِ اجبار يا منعِ از آزادى را به خود بگيرد . طبيعى است كه چنين ارزشيابىاى نسبى بوده ، و به تمام اوضاع و احوال و شرايط موجود در آن موارد بستگى دارد ؛ به خصوص ، به ماهيت و جايگاهِ خود مجازات و چگونگى شيوه اجراى آن ، وابسته است . » « 1 » با توجّه به اين نكته ، به نظر مىرسد ، گاه ماهيت خود مجازات تحقيرآميز است ؛ و گاه شيوهى اجراى يك مجازات ، موجب تحقيرآميزشدن آن مىگردد .
همچنين در اين پرونده ذكر شده است :
« در صورتى كه ماهيّت يك مجازات يا تنبيه تحقيرآميز باشد ، ويژگى تحقيركنندگى خود را از دست نمىدهد ؛ زيرا ، از ابتدا ، عقيده بر آن بوده كه اين گونه باشد ؛ و يا اينكه در واقع چنين است تا كمك يا بازدارندهى مؤثّرى براى كنترل جرم باشد . بنابراين ، اين تلقّى صحيح نيست كه يك مجازات به دليل آنكه ممكن است نسبت به مجازات ديگرى قابل ترجيح باشد ، يا اثرات منفى كمترى داشته و يا شدّت كمترى داشته باشد ، تحقيرآميز محسوب نگردد . » « 2 » به اين ترتيب ، گرچه به طور اجمال ، مفاهيم مذكور به شرح بالا در نظام بينالمللى توصيف شدهاند ، اما نمىتوان تعاريفى دقيق - جامع و مانع - ارائه نمود كه به طور دقيق و مشخّص اين اصطلاحات را از يكديگر متمايز سازد ؛ و به همين دليل ، در برخى از رويههاى قضايى ، از اين عناوين ، تحت عنوانهاى كلّىترى نظير :
هامش
( 1 ). Tyrer V . United Kingdom , European Court , Application No . / , Strasbourg , April ; quoted at : Karen Reid , A Practitioners Guide To The European Convention On Human Rights , Second Edition , Sweet and Maxwell , London , , p . .( 2 ). Ibid .