اذيت ، و يا بدرفتارى از جمله سوء استفاده جنسى ، اتخاذ نمايند .
2 . اقدامات حفاظتى ذيل اين مادّه ، روشهاى مؤثر براى ايجاد واحد نظارت ويژهاى به منظور ارائه پشتيبانىهاى لازم براى كودكان و كسانى كه از كودك مراقبت مىكنند را شامل مىشود ؛ و نيز دربرگيرنده انواع ديگرى از پيشگيرى است كه براى شناسايى ، گزارشدهى تحقيقاتى ارجاعى ، درمان و پيگيرى موارد كودكآزارى و غفلت ، انجام مىشود » .
نتيجهاى كه از كليهى مباحث اين قسمت گرفته مىشود ، اين است كه مستندات نظام بينالملل حقوق بشر هم به صورت صريح و آشكار و هم به صورت ضمنى ، تمام انواع مجازات بدنى كودكان را ممنوع دانستهاند ؛ هرچند در برخى موارد ، بعضى از نمايندگان دولتها بر اين عقيده بودند كه تنبيه بدنى معقولانه كودكان جايز است . بيان شد كه اين تنبيهات نيز از منظر نظام بينالملل حقوق بشر ممنوع است و بايستى جلوى اعمال آنها گرفته شود .
نكته آخر اين مبحث آن كه : چون تنبيه بدنى كودكان تحت عنوان شكنجه و ساير رفتارهاى ظالمانه نيز قرار مىگيرد - همانطور كه در مباحث پيشين بيان شد - ، در فصل بعد كه به بحث ممنوعيّت شكنجه و رفتارها يا مجازاتهاى بىرحمانه و تحقيرآميز مىپردازيم ، به ديگر اسنادى كه مىتوان از آنها اين ممنوعيّت را به دست آورد ، اشاره مىشود .
تنبيه بدنى كودكان در نظام بين الملل حقوق بشر و فقه اماميه (فارسى) — صفحة 139
مساهمون: سيد جواد حسينى خواه
ص١٣٩