سركوبى كامل غرايز مىدانند ، معتقد است كه تمام غرايز انسانى كه در وجود انسان از طرف خداى حكيم به وديعه گذارده شده است ، مايهء شرّ و فساد و مانع از وصول به حقيقت نمىباشد و نيز انسان مىتواند از تمام غرايز به طريق مشروع استفاده كند و از همهء لذايذ مادى با رعايت ضوابط اسلامى بهرهمند گردد . طبيعى است كه رعايت اصول و ضوابط شرعى ، لازمهاش تعديل غرايز و جلوگيرى از بهرهمندىهاى نامشروع و مخالف با اصول اسلامى است .
پس در يك كلام ، مىتوان گفت كه اسلام به تعديل غرايز و نه سركوبى كامل آنها معتقد است . اين است كه مىبينيم اسلام سرسختانه ، هم با آزادى مطلق جنسى و بهرهمندىهاى مادى مبارزه كرده و هم رهبانيت را مردود دانسته است .
على عليه السلام براى بيان حقيقت مىفرمايد :
شُحَّ بِنَفْسِكَ عَمَّا لا يَحِلُّ لَكَ فَإِنَّ الشُّحَّ بِالنَّفْسِ الْإِنْصَافُ مِنْهَا فِيمَا أَحَبَّتْ أَوْ كَرِهَتْ .
و خويشتن را از آنچه برايت حلال نيست ، بازدار ؛ زيرا خويشتندارى در رابطه با چيزهايى كه دوست داشته و يا ناخوش داشته ، عين انصاف است .
اسلام و اقليتهاى مذهبى
مدعيان دروغين حقوق بشر كه داعيهء رعايت حقوق تمام افراد انسانى را به طور يكسان دارند ، در عمل ، نهتنها مساوات و برابرى تمام افراد انسانى را رعايت نمىكنند ، بلكه براى اقليتهاى كشورشان ذرّهاى ارزش