سنّى ، نقل است :
سائلى به مسجد درآمد و از مسلمانان خواست كه حاجت او را برآورند ؛ ولى كسى به درخواست او توجّه نكرد . در اين حال ، امام على بن ابى طالب عليه السلام كه مشغول نماز و در حالت ركوع بود ، به وى اشاره كرد و انگشترىِ خود را به دو داد . پس از اين واقعه ، آيهء ياد شده در شأن امام على عليه السلام نازل شد . « 1 »
بررسى پارهاى از روايات
1 - مُعَلّى بن خُنَيس گويد : دربارهء سخن خداى عزّ وجلّ : « إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمنتِ إِلَى أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ » . « 2 » خداوند به شما فرمان مىدهد كه امانتها را به صاحب آنها بازگردانيد و چون ميان مردم داورى مىكنيد ، با دادگرى داورى كنيد » از امام صادق عليه السلام پرسيدم ، در پاسخ فرمود :
عَدْلُ الإِمامِ : انْ يَدْفَعَ ما عِندَهُ إلىَ الامامِ الَّذي بَعْدَهُ ، وَامِرَتِ الأئِمّةٌ أَنْ يَحْكُمُوا بالعَدْلِ ، وَامِرَ النّاسُ أَنْ يَتَّبِعوُهُم . « 3 »
هامش
( 1 ) . داستان انگشترى اميرمؤمنان عليه السلام كه در حالت نماز به سائل داده است ، علاوه بر منابع شيعى در مصادر اهل سنّت نيز به تفصيل گزارش شده است . و مرحوم علّامه امينى ، در كتاب شريف الغدير ، ج 2 ، صص 3 و 52 ؟ ؟ ؟ از بسيارى از آن مصادر ياد كرده است . و به همين گونه مرحوم سيد عبدالحسين شرف در المراجعات ، مراجعه 40 گويد : ولَولا مراعاة الاختصار ، وكون المسئلة « كالشمسِ في رائِعةِ النَّهارِ » ؛ لَاسْتَوفَينا ما جاء فيها مِن صحيحِ الاخبار ، لكِنَّها والحمد للَّهِ مِما لارَيْبَ فيه ، ( همان ، مراجعه 39 و 40 ، ص 247 ) .
( 2 ) . نساء ، آيهء 58 .
( 3 ) . وسائل الشيعه ، ج 27 ، ص 14 ، باب 1 از ابواب صفات قاضى ، ح 6 .