فصل چهل و چهارم : تُرُب
1901 . امام صادق عليه السلام : تُرُب ، بيخَش ، بلغم را از ميان مىبرد ، قسمت ميانىاش هضمكننده است ، و برگش ادرارآور است .
1902 . الكافى به نقل از حَنان : در حالى كه با امام صادق عليه السلام بر سر سفرهاى نشسته بودم ، او تُرُبى به دست من داد و گفت : « اى حنان ! ترب بخور ؛ چرا كه در آن ، سه ويژگى است : برگش بادها را دور مىكند ، قسمت ميانىاش پيشاب را به جريان مىاندازد « 1 » و بيخش ، بلغم را از ميان مىبرد » .
هامش
( 1 ) علّامه مجلسى در شرح عبارت « و لُبّه يُسَربِلُ البول ؛ قسمت ميانىاش پيشاب را به جريان مىاندازد » ، چنين مىگويد : سَربَلهُ ، يعنى شلوار بر او پوشاند . اين معنا با اين جا سازگار نيست ، مگر با مجازگويى و تكلّفى بسيار دور . در برخى از نسخههاى الكافى ، به جاى اين واژه ، « يسهّل : آسان مىكند » و در برخى « يسيل : روان مىكند » آمده كه اين دو واژه ، درستترند ( بحار الأنوار ، ج 66 ، ص 230 ) .