د سَويق سيب
1840 . امام صادق عليه السلام : براى مسموميّت ، دارويى سودمندتر از سويق سيب ، سراغ ندارم .
1841 . الكافى به نقل از ابن بُكَير : سالى در مدينه به خوندماغ مبتلا شدم . يارانمان از امام صادق عليه السلام درباره چيزى كه مانع خونريزى بينى شود ، پرسيدند . به آنان فرمود : « به او سويق سيب بدهيد » .
آنان به من از اين سويق خوراندند و خونريزى بينىام قطع شد .
1842 . الكافى به نقل از زياد قندى : در حالى كه برادرم سيف با من بود ، به مدينه درآمدم . آنجا مردم به خوندماغ گرفتار شدند و كسى كه خوندماغش دو روز ادامه مىيافت ، مىمُرد .
من به منزل باز گشتم و ديدم سيف ، خوندماغ شديدى دارد . نزد امام كاظم عليه السلام رفتم . فرمود : « اى زياد ! به سيف ، سيب « 1 » بخوران » .
من آن را به او خوراندم و وى بهبود يافت .
1843 . الكافى به نقل از احمد بن محمّد بن يزيد : ايشان ، « 2 » چون كسى از اهل خانه را مار يا كژدم مىگزيد ، مىگفت : « به او سويق سيب بخورانيد » .
ر . ك : ج 1 ، ص 437 ( آنچه براى برخى دردهاى شكم ، سودمند است / سويق گاوَرْس ) .
هامش
( 1 ) در اين روايت ، كلمه « سويق » وجود ندارد ؛ امّا به قرينه روايت قبلى ، ممكن است اين كلمه از آن ، افتاده باشد . نيز شايد ، هم سيب و هم سويق سيب ، براى خوندماغ ، نافع باشند و شايد براى برخى مزاجها سيب ، و براى برخى سويق آن ، نافع باشد . به هر حال ، آنچه مىتواند به اين سؤالها پاسخ دهد ، بررسى علمى و آزمايشگاهى است .
( 2 ) در منبع ، روايت به همين صورت ، « مضمر ( بدون ذكر نام راوى ) » آمده است .