فصل بيست و هفتم : مَويز
27 / 1 خواصّ مويز
1727 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر شما باد مويز ؛ چرا كه تلخه را خاموش مىكند ، بلغم را فرو مىنشاند ، پِى را استحكام مىبخشد ، خستگى را مىبرد و قلب را نيكو مىسازد .
1728 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر شما باد مويز ؛ « 1 » چرا كه تلخه را مىزدايد ، بلغم را مىبرد ، پِى را استحكام مىبخشد ، رنجيدگى و خستگى را از ميان برمىدارد ، خوى را خوش مىسازد ، دل را پاك ( پيراسته ) مىدارد و اندوه ( پريشانى ) را مىبرد .
1729 . الاختصاص به نقل از ابو هند دارى : طَبَقى روىپوشيده به پيامبر خدا اهدا كردند . ايشان ، پوشش را از آن برداشت و سپس فرمود : « به نام خدا
بخوريد . مويز ، چه نيكو خوراكى است ! پى را استحكام مىبخشد ، بيمارى را از ميان مىبرد ، خشم را فرو مىنشاند ، پروردگار را خشنود مىسازد ، بلغم را مىبرد ، بوى دهان را خوش مىسازد و رنگ را صفا مىدهد .
هامش
( 1 ) اين حديث ، در : عيون أخبار الرضا عليه السلام ( ج 2 ص 35 ح 81 ) ، صحيفة الإمام الرضا عليه السلام ( ص 107 ح 58 ) ، مكارم الأخلاق ( ج 1 ص 415 ح 1405 ) ، و الدعوات ( ص 147 ح 386 ) هم وجود دارد ؛ ليكن در آنها به جاى « زبيب ( مويز ) » ، واژه « زيت ( روغن زيتون ) » آمده كه با توجّه به نزديك بودن نگارش اين دو كلمه به همديگر در زبان عربى ، احتمال تصحيف در يكى از آن دو ، وجود دارد و چون خواص و آثار ذكرشده در اين حديث ، كم و بيش در احاديث ديگر درباره مويز هم وارد شده ، ما نسخه زبيب را ترجيح داده ، حديث را در اين فصل آورديم و در فصل زيتون نياورديم .