1541 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نياز خود به ميوه را با خربزه برآوريد ؛ چرا كه آب آن ، رحمت ، و شيرينى آن ، از شيرينى بهشت است .
1542 . طبّ النبىّ صلى الله عليه و آله : به پيامبر صلى الله عليه و آله خربزهاى از طائف ، هديه دادند . آن را بوييد و بوسيد و سپس فرمود : « خربزه را دندان بزنيد ؛ چرا كه از زيورهاى زمين است : آبش از رحمت خداوند و شيرينىاش از بهشت است » .
1543 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ زن باردارى نيست كه خربزه بخورد ، مگر اين كه نوزادش خوشچهره و خوشخوى خواهد شد .
1544 . امام على عليه السلام در بيان فوايد خربزه : در آن ، ده ويژگى است : خوراك است ؛ نوشيدنى است ؛ ميوه است ؛ سبزى است ؛ خورش است ؛ شيرينى است ؛ شستوشو دهنده است ؛ خطمى « 1 » است ؛ سبزى است ؛ و داروست .
1545 . امام على عليه السلام : خربزه ، دُنبَلان كوهى است ، نه در آن بيماريىاى هست و نه عارضهاى .
1546 . امام صادق عليه السلام درباره ويژگىهاى خربزه : سنگ را در مثانه ، ذوب مىكند .
1547 . امام صادق عليه السلام : خربزه بخوريد ؛ چرا كه در آن ، ده ويژگى است : [ مانند ] دنبلان كوهى است ، نه دردى در آن هست و نه فسادى ؛ خوراك است ؛ نوشيدنى است ؛ ميوه است ؛ خوشبوكننده است ؛ شستوشو دهنده است ؛ خورش است ؛ توان جنسى را مىافزايد ؛ مثانه را مىشويد ؛ و ادرارآور است .
هامش
( 1 ) خطمى ، گياهى است از تيره پنيركيان ، داراى گونههاى يكساله و دائمى ، كه در مناطق خشك خاورميانه مىرويد . گل ، ريشه و برگ آن ، كاربرد پزشكى دارد . گل آن را خشك كرده ، مىسايند و به عنوان سرشوى به كار مىبرند . جوشانده آن نيز مُليّن است . ( دائرة المعارف فارسى ) .