فصل هشتم : خربزه
8 / 1 خواصّ خربزه
1539 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر شما باد خربزه « 1 » ؛ چرا كه در آن ، ده ويژگى است : خوراك است ؛ نوشيدنى است ؛ شست و شو دهنده است ؛ « 2 » خوشبوكننده است ؛ مثانه را مىشويد ؛ شكم را مىشويد ؛ آب كمر را فراوان مىسازد ؛ نيروى همبسترى را مىافزايد ؛ سردىِ مزاج را از ميان برمىدارد ؛ و پوست را تميز مىكند .
1540 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نياز خود به ميوه را با خربزه برآوريد ؛ چرا كه ميوه بهشت است ، در آن ، هزار بركت و هزار رحمت است و خوردنش شفاى هر درد است .
هامش
( 1 ) در متن عربى ، واژه « البِطّيخ » آمده است . در فرهنگهاى واژگان عربى ، اين واژه را گاه به هندوانه و گاه به خربزه ترجمه كردهاند . بر اساس برداشت مترجم ، اين واژه در متون قديمى ، ناظر به « گونه » هندوانه و خربزه بوده است ؛ امّا به نظر مؤلّف ، با عنايت به فوايدى كه در احاديث براى آن ذكر شده ، مقصود ، خربزه است ، چنان كه در لغتنامه دهخدا نيز « بطّيخ » ( بدون قيد ) ، به معناى خربزه آمده است . از اين رو در همه موارد ، ترجمه اين واژه مطابق با نظر مؤلِّف ، تغيير داده شد . م .
( 2 ) در متن حديث ، « اشنان » آمده و آن ، نام گياهى است كه در شست و شو به عنوان مادّه كمكى ، از آن استفاده مىشده است . اين واژه ، اساساً پارسى است كه به زبان عربى درآمده و شكل و تلفّظ پيشين خود را نيز حفظ كرده است . م .