14 / 19 زمان شيردهى
قرآن
« و مادران ، فرزندان خود را دو سال تمام ، شير دهند . [ اين ] براى كسى كه بخواهد شير دادن را كامل كند . و بر آن كس كه فرزند براى او متولّد شده ( پدر ) ، لازم است خوراك و پوشاك مادر را بپردازد [ ، حتّى اگر طلاق گرفته باشد ] . هيچكس جز به اندازه توانش تكليف نمىشود ؛ نه مادر به [ خاطر اختلاف با پدر ] حقّ ضرر زدن به كودك را دارد ، و نه پدر . و بر وارث او نيز لازم است اين كار را انجام دهد ( هزينه مادر را در دوران شيرخوارگى تأمين نمايد ) . پس اگر آن دو با رضايت و رايزنى يكديگر خواستند فرزند را از شير بگيرند ، بر آنان گناهى نيست . و اگر هم خواستيد براى فرزندانتان دايه بگيريد ، گناهى بر شما نيست ، به شرط اين كه حقّ گذشته مادر را بهطور شايسته بپردازيد . از خداوند ، پروا كنيد و بدانيد كه خداوند ، به آنچه مىكنيد ، بيناست »
حديث
1144 . امام صادق عليه السلام : [ حدّ اقل ] شيردهى ، 21 ماه است و آنچه از آن كاسته شود ، ستمى است بر نوزاد .
1145 . امام صادق عليه السلام : زنى كه باردار باشد و طلاق داده شود ، خرجى داده مىشود تا هنگامى كه بارِ خويش بنهد . او به فرزند خويش و به اين سزامندتر است كه او را به [ مزدى همانند ] آنچه زنى ديگر مىپذيرد ، شير دهد . خداوند مىفرمايد : « نه مادرى به واسطه فرزندش زيان ببيند ، و نه پدرى به واسطه فرزند خويش . بر وارث نيز همانند اين است » » .
امام عليه السلام افزود : « پيشتر چنين بود كه اگر زنى از خاندان ما ، شوهرش مىخواست با او آميزش كند ، دست خويش را به سوى شوهر بلند مىكرد و مىگفت : ص اجازهات نمىدهم ؛ چرا كه مىترسم بر روى فرزندى كه دارم ، ديگر
بار باردار شومص ؛ و مرد نيز مىگفت : ص با تو آميزش نمىكنم . مىترسم باردار شوى و من ، فرزند خويش را بكشمص . خداوند عز و جل ، از اين كه زن به شوهر خود زيان برساند و از اين كه مرد به زن خويش زيان برساند ، نهى فرمود .
امّا اين كه فرموده است : « بر وارث نيز همانند اين است » ، در اين سخن ، از اين نهى كرده كه در شير دادن كودك ، به او يا به مادرش زيان رسانده شود . زن را اين حق نيست كه به سبب شيردهى فرزند ، بيشتر از دو سال كامل ، مزد ستانَد . و اگر زن و شوهر ، هر دو با رضايت ، توافق كنند كه پيش از اين مدّت ، كودك را از شير بگيرند ، نيكوست و « فصال » در اين آيه به معناى از شير گشودن است .