فصل دوازدهم : استخوانها
12 / 1 اشاره به حكمت نهفته در استخوانها
959 . امام صادق عليه السلام خطاب به طبيب هندى : تا خوردنِ زانو ، به سمت عقب قرار داده شده است ؛ چرا كه انسان به سمت جلو راه مىرود و حركات او با تعادل همراه است ؛ امّا اگر اين نبود ، انسان در هنگام راه رفتن [ بر زمين ] مىافتاد .
در كف پا ، گودىاى قرار داده شده است ؛ زيرا هر چيز ، چون به تمامى سطح بر زمين قرار گيرد ، به اندازه سنگ آسياب سنگين مىشود . اگر بر لبهاش بر روى زمين باشد ، يك كودك هم مىتواند آن را [ از جاى خويش ] برانَد . اگر هم كه چيزى به روى بر زمين قرار گيرد ، جابهجا كردن آن ، حتّى بر يك مرد ، سنگين مىآيد .
960 . امام صادق عليه السلام خطاب به مفضّل بن عمر : اى مفضّل ! بنگر كه چگونه انسان در خلقتش ويژگىهايى يافته است تا بر چارپايان ، برترى و مِهترى داده شود . او به گونهاى آفريده شده است كه راست مىايستد و راست مىنشيند تا با دستان و اندامها ، روياروى چيزها قرار گيرد و بتواند با آنها در آويزد و كارى انجام دهد . اگر او بهسانِ چارپايان ، صورت به سوى زمين داشت ، نمىتوانست هيچيك از كارها را انجام دهد . . . .
چرا انسان بر ران و سرين خود ، اين گوشت را حمل مىكند ، جز براى آن كه