فصل دهم : مو
10 / 1 اشاره به حكمت نهفته در مو
الف دفع مواد زايد
887 . بحار الأنوار به نقل از محمّد بن سنان ، از مفضّل بن عمر ، در گفتگو با امام صادق عليه السلام ( در بيان نعمتهايى كه خداوند متعال به انسان بخشيده است ) : امام صادق عليه السلام فرمود : « در اين بنگر و تأمّل كن كه چه حُسنِ تدبيرى در آفرينش موها و ناخنهاست . از آن رو كه آنها از چيزهايىاند كه بلند مىشوند و زياد مىشوند ، بهگونهاى كه نياز است پيوسته از آنها كاسته شود ، فاقد حس آفريده شدهاند ، تا انسان از كوتاه كردن آنها احساس درد نكند ؛ در حالى كه اگر مو و ناخن از چيزهايى بودند كه حس داشتند ، انسان ، در كوتاه كردن و چيدن آنها ، ميان دو ناخوشايند ، مىمانْد : يا اين كه آنها را وا گذارَد تا بلند شوند و بر او سنگينى كنند ، و يا آن كه با تحمّل درد و رنجى كه او را مىآزارَد ، آنها را كوتاه كند » .
مفضّل مىگويد : گفتم : چرا اصولًا اينها به گونهاى آفريده نشدهاند كه زياد و بلند نشوند تا انسان به كوتاه كردن آنها نيازمند گردد ؟