512 . امام صادق عليه السلام : خداوند تبارك و تعالى در سوراخهاى بينى ، آب ( مخاط ) قرار داد تا به كمك آن ، نفس ، بالا و پايين برود و شخص ، بوى خوش را از بد ، باز شناسد .
513 . امام صادق عليه السلام : خداوند عز و جل ، بينى را سرد و مخاطى قرار داد تا هيچ دردى را در سر ، فرو مگذارد ، مگر اين كه بيرونش آورد ؛ و اگر اين نبود ، مغز سنگين ، مىشد و كِرم مىافتاد .
5 / 2 اشاره به حكمت نهفته در حنجره
514 . امام صادق عليه السلام خطاب به مفضّل بن عمر : اى مفضّل ! در صدا و كلام و فراهم بودن ابزارهاى آن در انسان ، فراوان انديشه كن . حنجره ، همانند لولهاى براى بيرون آمدن صداست و زبان ، لبها و دندانها ، براى شكل گرفتن حروف و آواها . مگر نمىبينى هر كس دندانهايش بيفتد ، نمىتواند « سين » را درست ادا كند و هر كس داراى لب نباشد ، نمىتواند « فاء » را درست بگويد و هر كس زبانش سنگين باشد نمىتواند « راء » را به فصاحت ، ادا كند ؟
همانندترين چيز به اين پديده ، يكسر سُرناى بزرگ است . حنجره به نىِ آن مىمانَد . ريه ، همانند آن انبانى است كه دميدن را انجام مىدهد تا هوا به نِى درآيد ، اندامهايى هم كه بر ريه فشار وارد مىآورند تا صدا [ از حنجره ] بيرون آيد ، همانند آن انگشتهايى است كه انبان را مىفِشُرد تا هوا در نِى در آيد و لبها و دندانهايى هم كه صدا را به حروف و آواها بدل كنند ، به انگشتهايى مىمانند كه در دهانه نِى حركت مىكنند تا از ناى نى ، آهنگ بسازند . البته ، هر چند در دلالت و تعريف ، مخرج صدا را به اين سُرنا تشبيه كنند ، امّا در حقيقت ، اين سرناست كه بايد به مخرج صدا تشبيه شود .