198 . امام صادق عليه السلام : چون در هر شامگاه ، دو فرشته بنده بيمار به آسمان مىروند ، پروردگار تبارك و تعالى مىپرسد : « براى بندهام در بيمارىاش چه نوشتهايد ؟ » .
مىگويند : ناليدن .
پس خداوند مىفرمايد : « با بنده خويش ، انصاف روا نداشتهام اگر او را در بازداشتى از بازداشتهاى خود بدارم و آنگاه ، مانع ناليدن او شوم » .
پس [ به فرشتگان ] مىفرمايد : « براى بندهام ، همانند آن كارهاى نيكى را كه در دوران تندرستىاش مىنوشتيد ، بنويسيد و هيچ گناهى را بر او ننويسيد تا هنگامى كه وى را از بازداشتِ خويش ، آزاد كنم ؛ چرا كه او اكنون ، در زندانى از زندانهاى من است » .
199 . امام كاظم عليه السلام : چون مؤمن بيمار شود ، خداوند عز و جل به آن [ فرشته ] كه عهدهدار جانب چپ است ، وحى مىفرستد : « بر بندهام ، تا زمانى كه در بازداشت و در بند من است ، چيزى منويس » ؛ نيز به آن كه عهدهدار جانبِ راست است ، وحى مىفرستد كه : « براى بندهام ، آن حسناتى را كه در دوران تندرستى وى مىنوشتى ، بنويس » .
ر . ك : ج 1 ، ص 133 ( تعريف بيمارى / بازداشتگاه تن ) .
دانشنامه احاديث پزشكى (فارسى) — صفحة 159
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٥٩