آورده است .
و عارفى به اين نكته دقيق چنين اشاره دارد :
عاشقى ديد از دل پرتاب * حضرت حق تعالى اندر خواب
دامنش را گرفت آن غمخور * كه ندارم من از تو دست دگر
چون درآمد ز خواب خوش درويش * ديد محكم گرفته دامن خويش « 1 »
معلّمان بشر زارعاند
امام در اين كلام ، معلّمين بشر و وسائط فيض الهى را زارع معرفى فرمود و قلوب فيضپذير را مزرعه و المعرفة بذر المشاهدة ؛ علماء برزگرند كه بذرهاى معارف را در مزرعه دلها كشت مىكنند ، اگر اين بذرها سبز شود يعنى مزرعهها مستعد و قلوب قابل باشند اين سبزهها قرة عين الناظرين و نزهتگاه اهل ولايت خواهند شد نمىبينى كه فرمودند زمين سبخه و شورهزار ولايت ما را قبول نكردند كه سبز نشدند !
ببين كه اين بذرهاى حكمت چه جنتها مىشوند و چه سبزهزارها مىگردند .
هامش
( 1 ) . ممد الهمم ، ص 70 و 72 .