است : السخاء شجرة فى الجنة فمن كان سخيا أخذ بغصن منها فلم يتركه ذلك الغصن حتى يدخله الجنة ، و الشح شجرة فى النار فمن كان شحيحا أخذ بغصن منها فلم يتركه حتى يدخله النار .
نكته 479
انسان كامل اسم أعظم الهى است :
در الله ذاتى و وصفى ، و در اسم اعظم اشارتى مىكنيم :
برهان مطلب نخستين را در اول الهيات اسفار طلب بايد كرد كه از فصل نخستين تا هشتم موقف اول آن در توحيد و معرفت الله ذاتى است ، و هشتم آن در توحيد و معرفت الله وصفى كه الوهت يعنى وصف عنوانى إله و رب عالم بودن است چنان كه در مفتتح فصل گويد : فى اثبات وجوده و الوصول الى معرفة ذاته ، و در مفتتح هشتم گويد : فى ان واجب الوجود لا شريك له فى الالهية و ان إله العالم واحد ( ص 19 ج 3 ط 1 ) .
و نيز الهيت را در آخر فصل چهارم موقف ثانى الهيات معنى و تفسير كرده است ( ص 29 ) و مقصود از تشعيب اين است كه همان ذات واجب الوجود يكتا إله و رب العالمين است فافهم ،
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
.
سلطان بحث الوهت را بنحو مستوفى در مصباح الانس در شرح خاتمه تمهيد جملى كلى طلب بايد كرد ( ص 119 چاپ سنگى ) و در شرح قيصرى بر فص نوحى فصوص الحكم ( ص 148 ط 1 ) ، و بر ابراهيمى آن ( ص 173 ) و بر يعقوبى آن ( ص 217 ) و در اين ، بيان امام صادق عليه السلام در نيل بدين سر مقنع تدبر شود كه فرمود : اسم الله غيره الخ ( ج 1 كافى ص 88 معرب ) در مطلب نخستين به همين ايماء اكتفا مىكنيم و در اسم اعظم به اجمال و اختصار سخن مىگوييم :
بدانكه اسماء لفظى ، اسماء اسماء و اظلال آنهايند و عمده خود اسمايند كه حقائق نوريه و اعيان كونيهاند و به اين ظل و ذى ظل اشاره كردهاند كه للحروف صور فى عوالمها چنان كه