تخطي إلى المحتوى الرئيسي

يادنامه مفسر كبير استاد علامه طباطبائى (فارسى) — صفحة 336

مساهمون:

ص٣٣٦
3 - سعادت يا شقاوت انسان يك واقعيت است نه يك اعتبار . 4 - در تدوين برنامهء سعادت و كمال ابعاد مختلف وجود انسان لحاظ شده مانند : بعد روحانى و جسمانى ، بعد فردى و اجتماعى ، بعد اخلاقى و عملى . مجموعهء قوانين و دستورات عبادى و اخلاقى و سياسى و اجتماعى اسلام ، يك خط واحد را تشكيل مىدهند كه سير در آن اسباب تكامل انسان و تقرب به خدا مىگردد و انحراف از آنها انسان را از صراط مستقيم رجوع الى الله خارج ساخته اسباب شقاوت و بدبختى او را فراهم ميسازد . 5 - سعادت واقعى انسان تكامل نفس و روح است ، ليكن زندگى دنيا از آخرت جدا نيست و اسلام رهبانيت و ترك كسب و كار و اعراض از نعمتهاى الهى را نمىپسندد بلكه از انسان مىخواهد كه كار و كوشش و آباد كردن جهان را در مسير تقرب به خدا و تكامل نفسانى خويش قرار دهد و با قصد اخلاص از امور دنيا به نفع آخرت خويش بهره گيرد . 6 - افعال و اخلاق انسان در صورتى اسباب سعادت و تكامل مىشوند كه در راه خدا و براى جلب رضايت او باشند و الا سودى ندارند .