بسمه تعالى و له الحمد
طود علم و تحقيق ، استاد الكل في الكل ، علّامه مولى مهدى يا محمد مهدى بن ابى ذرّ بن حاج محمد نراقى - قدّس سرّه - يكى از نوابغ دهر و جامع كليه فنون علوم ، و در هر فن مرد يك فن ، و دائرة المعارفى ناطق ، و كتابخانه بزرگى حىّ و متحرك بود .
بىشك آن جناب در تبحّر و تمهّر به جميع علوم عقلى و نقلى ، حتى در ادبيات و رياضيات عاليه ، در عداد طراز اول از اكابر علماى اسلام ، و در اتّصاف به فضائل اخلاقى و ملكات ملكوتى ، از نوادر روزگار است .
حضرتش صاحب تصانيف فائقه و تأليفات لائقه در علوم گوناگون است .
در كاشان و اصفهان و عتبات عاليه عراق در نزد اعاظمى چون ملا اسماعيل خواجوئى و ملا محمد جعفر بيدگلى و آقا محمد باقر وحيد بهبهانى ، و غيرهم كسب معارف كرده است و از كسانى است كه در ذكر فضائل تثنى اليهم الخناصر .
در آغاز چند كتاب از مصنفات آن جناب را كه ديدهايم ، خود را مهدى بن ابي ذر نراقى نام برده است ، ولى نجل جليل او مرحوم مولى احمد نراقى صاحب مستند الشيعه ، او را محمد مهدى نام برده است ، چنان كه در اول خزائن گويد : « و بعد يقول المحتاج الى عفو ربه الباقى احمد بن محمد مهدى النراقى » .
مجموعه مقالات (فارسى) — صفحة 185
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص١٨٥