انسانى كه به سبب داشتن دو غريزه يكى غريزهء تملك و يكى غريزهء عشق به جاويد زيستن از بهشت اخراج شده است .
مىبينيم كه در صورت فرعون اسباب انحراف در او بيشتر شده و به جايى رسيد كه بايد گفت به نهايت ضلالت رسيده است و در صورت موسى انسانى است كه بر غرايز غلبه يافته و در برابر ستم و ضلالت مقاومت به خرج مىدهد . و در ديگر سورههاى قرآن كريم جنبهء ديگرى از انسان به نمايش گذاشته مىشود .
/ 121 در آيات سورهء طه اشاراتى دقيق است به موضوعاتى پنهانى شايسته است كه در آنها بينديشم تا به عوامل و علل ترقى انسان آگاه شويم همان علل و عواملى كه راه انسان را به بهشت خدا مىگشايند .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 103
مساهمون: احمد آرام
ص١٠٣