240 - انسان كامل مظهر اسم جامع حق است . لذا براى او از شأن مولايش نصيبى است .
241 - نفوس انسانهاى كامل در حالى كه هنوز در دار دنيايند ، به أشكالى غير اشكال محسوسشان ، در آيند ، كه اين ، بخاطر قدرت بر خارج شدن از بدنهايشان است . و نيز بعد از انتقالشان به نشأه آخرت ، أمر ياد شده برايشان ممكن است زيرا قدرت مذكور با بر طرف شدن مانع بدنى زياده گردد و مىتوانند در جميع عوالم ملكوتى وارد شوند .
242 - عارف با همّت خود يعنى با توجّه و قصد خود توسط قدرت روحانيش صورى را خارج از ظرف خيال ، در عالم أعيان خارجية ، ايجاد مىكند . همانگونه كه از ابدال مشهور است ، آنها در آن واحد ، در مكانهاى مختلف حاضر مىشوند و حوائج بندگان خدا را روا مىكنند .
243 - اگر نفس به تدبير قواى طبيعيش مشغول نمىبود ، و اگر از قواى مذكور منفعل نمىگشت ، هر آينه قادر بود أجرام بزرگ زيادى را بيافريند تا چه رسد به تحريك آنها و تصرف تدبيرى در آنها .
244 - پروردگارتان گفت : بخوانيد مرا تا شما را پاسخ گويم .
245 - او زنده است ، خدايى جز او نيست ، او را بخوانيد در حالى كه دين او را به اخلاص پذيرفته باشيد كه ستايش از آن خدايى است كه پروردگار جهانيان است .
رساله نور على نور در ذكر و ذاكر و مذكور (فارسى) — صفحة 169
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص١٦٩