وجود حق و فروع آن در چند رساله فلسفى خود بحث نموده است .
و فارابى بحث حق را در مدينه فاضله و در فص دوازدهم فصوص به اجمال و سپس در فص هفتادم آن به تفصيل عنوان كرده است . و پس از وى ابن سينا در فصل هفتم مقاله اولى الهيات شفا « 1 » و در اول فصل ششم مقاله هشتم آن « 2 » به اقتفاى فارابى چنان كه در فلسفه دأب اوست بحث كرده است .
و همچنين محيى الدين عربى و صدرالدين قونوى و ابن فنارى در چندين موضع فتوحات و مفتاح و مصباح ، و قيصرى در اول فصل اول مقدمات شرح فصوص الحكم گويد : الفصل الاول فى الوجود وانه هو الحق . و در اواخر شرح فص يوسفى گويد : الوجود من حيث هو هو هو الله والوجود الذهنى والخارجى والاسمائى الذى هو وجود الاعيان الثابته ظلاله .
و همچنين ميرداماد در قبسات و مولى صدرا در فصل اول منهج ثالث مرحله اولى اسفار « 3 » و متأله سبزوارى در اوائل حكمت منظومه بحث كرده اند .
هامش
( 1 ) ص 42 چاپ سنگى رحلى .
( 2 ) ص 232 چاپ سنگى رحلى .
( 3 ) ص 20 ، ج 1 ط 1 .