اين دو حديث شريف را پهلوى هم قرار مىدهيم تا در نتيجه بدين مأدبة اللّه آشناتر شويم و از آن بهتر بهره ببريم و به سعهء وجودى انسان نيز آگاهتر گرديم :
حديث اوّل : شيخ صدوق ابن بابويه - رضوان اللّه عليه - در مجلس شصت و يكم امالى باسنادش روايت فرموده است :
عن جابر عن ابى جعفر الباقر عليه السّلام عن على بن الحسين عن الحسين بن على عن على بن ابى طالب عليه السّلام قال :
قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم انا مدينة الحكمة و هى الجنة و انت يا على بابها فكيف يهتدى المهتدى الى الجنة و لا يهتدى اليها الّا من بابها .
حديث دوم : جناب ابن بابويه صدوق در من لا يحضره الفقيه ، و جناب فيض در آخر وافى باب مواعظ امير المؤمنين عليه السّلام به نقل از من لا يحضر روايت فرمودهاند حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در وصيّت به فرزندش محمد ابن حنفيه - رضى اللّه عنه - فرمود :
و عليك بتلاوة القرآن ( نسخة ، بقرائة القرآن ) و العمل به و لزوم فرائضه و شرائعه و حلاله و حرامه و امره و نهيه و التهجّد به و تلاوته فى ليلك و نهارك فانّه عهد من اللّه تعالى الى خلقه فهو واجب على كل مسلم ان ينظر فى كل يوم فى عهده و لو خمسين آية . و اعلم ان درجات الجنة على عدد آيات القرآن فاذا كان يوم القيمة يقال لقارى القرآن اقرا و ارق فلا يكون فى الجنّة بعد النبيّين و
انسان و قرآن (فارسى) — صفحة 117
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص١١٧