والظاهر و الباطن و نظائر آنها را مى يا بى ، و به چشم خرد مينگرى كه جميع مخلوقات مسخر اويند ، و طغراى فرمانش بر همه نافذ است و جملگى در قبضه قدرت اويند و آسمان و زمين و آب و باران هوشمندند
پس زمين و چرخ را دان هوشمند
چونكه كار هوشمندان مى كنند
و دائم بطاعت و صلوة پروردگار خودند ،
أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الطَّيْرُ صَافَّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلاتَهُ وَ تَسْبِيحَهُ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِما يَفْعَلُونَ
( سوره نور آيه 42 )
وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ
( سوره اعراف آيه 55 ) از منوچهرى دامغانى يادى شود :
نماز شام نزديك است و امشب
مه و خورشيد را بينم مقابل
و ليكن ماه دارد قصد بالا
فرو شد آفتاب از كوه بابل
چنان دو كفه سيمين ترازو
كه اين كفه شود زان كفه مائل
من و تو غافليم و ماه و خورشيد
بر اين گردون گردان نيست غافل
و تو نيز در طاعت و صلوتى ولى شاعر نيستى . اينكه در صلوتى و شاعر نيستى بعلم بسيط و مركب است كه در فص بيست و يكم بيان شد و ذكر خدا كه صلاتى است يعنى اطاعتى است كه اكبر اطاعتست