شود براى انجام دادن اعمال عمره تمتّع ، و قصد ترك محرّمات احرام را داشته باشد ، نيّت از او محقق شده و واجب نيست آن را بر زبان آورد ولى اگر بخواهد آن را بر زبان بياورد مىتواند اين جمله را بگويد : « مُحرم مىشوم به نيّت عمرهء تمتع از حج واجب يا مستحب قربةً إلى اللَّه » .
298 1 اگر كسى اعمال عمره و حج را به صورت كامل نداند و بتواند قبل از هر عمل آن را ياد بگيرد ، يا كسى او را راهنمايى كند و نيّت او مُحرم شدن براى انجام دادن اعمالى باشد كه بر عهدهء اوست ، كفايت مىكند .
299 2 در احرام علاوه بر قصد قربت ، لازم است كه نوع احرام را مشخص نمايد كه براى عمره است يا حج ، براى حجِ واجب است يا مستحب يا نذرى و امثال آن .
300 3 شخصى كه مىخواهد حج تمتّع به جا آورد بايد به نيّت احرام عمرهء تمتّع مُحرم شود و اگر قبل از مُحرم شدن مىداند كه محتاج به بيرون رفتن از مكه مىشود ، مىتواند اول به عنوان عمرهء مفرده مُحرم شود و اعمال آن را انجام دهد و از مكه خارج شود و مجدّداً به نيّت عمرهء تمتّع از ميقات مُحرم شود و فاصله شدن يك ماه معتبر نمىباشد .
301 4 در تمام اعمال عبادى اعم از نماز روزه حج و غير آن ، جارى كردن نيّت بر زبان و حتى گذراندن آن از ذهن ، لازم نيست بلكه همين كه كار شخص با قصد و داعى باشد كافى است .
واجب سوّم احرام « تلبيه »
302 1 بعد از پوشيدن جامهء احرام و نيّت نمودن ، با گفتن تلبيه ، احرام محقق مىشود . تلبيه عبارت است از : « لَبَّيْكَ اللَّهُمّ لَبَّيْكَ ، لبّيك لا شَريكَ لَكَ لَبَّيْكَ » . و بنا بر احتياط اين جمله بدان اضافه شود :
« إِنَّ الحَمْدَ وَ النِعْمَةَ لَكَ وَ المُلْكَ ، لا شَريكَ لكَ لَبَّيْكَ »