سه مسأله : 64 1 استطاعت مالى نسبت به مكانى كه شخص در آن است لحاظ مىشود هر چند آن مكان ، وطن او نباشد ؛ پس هر گاه شخصى مثلًا به مدينهء منوّره يا جده برود و در آنجا براى او استطاعت حاصل شود ، حج بر او واجب مىشود هر چند اگر در شهر خودش بود ، مستطيع نمىشد .
65 2 داشتن هزينهء بازگشت ، هنگامى معتبر است كه كسى قصد بازگشت به وطنش را داشته باشد ، در غير اين صورت ، هزينهء بازگشت به جايى را بايد داشته باشد كه مىخواهد به آنجا بازگردد ، مگر اين كه آنجا از وطنش دور تر باشد كه در اين صورت در حالت عادى هزينهء بازگشت به وطن معتبر است .
66 3 تحقق استطاعت ، منوط به داشتن پول قربانى نيست .
فروش اموال براى تهيّهء هزينهء حج
67 1 هر گاه كسى زياده بر احتياجات مناسب شأن زندگى خود ، ملك يا مالى داشته باشد ، و آن ملك يا مال ، جهت حج او كافى باشد ، اگر ديگر شرايط استطاعت را دارا باشد ، بايد آن را بفروشد و صرف در حج نمايد .
68 2 اگر شخصى با شرايطى كه در مسأله قبل بيان شد مالى دارا باشد ، و فروش آن ممكن نباشد مگر به كمتر از قيمت به گونهاى كه باعث ضرر زياد بر او شود ، فروش آن واجب نمىباشد ؛ امّا اگر ضرر به خاطر بالا رفتن هزينهء حج باشد و به حدّ غير عقلايى نرسيده باشد ، تأخير جايز نمىباشد و بايد با فروش آن ، به حج برود .
69 3 فروختن لوازم ضرورى زندگى مانند منزل مناسب شأن و اثاث منزل و هر چيزى كه براى حفظ شأن و آبروى او لازم است واجب نيست ؛ ولى اگر كسى مثلًا خانهاى دارد كه با فروش آن علاوه بر هزينهء حج ، قادر