ج . چون عموماً در قتلهاى مسبّب از تصادفات اگر به سرايت باشد قتل خطايى است و اگر سرايت نباشد ديهى عضو را دارد ، در اينجا در هر صورت چه قتل سرايتى باشد و چه قطع عضو يا شكستن آن ، احتياطاً بايد بر ديه مصالحه كنند .
حكم ديه در نزاعهاى دستهجمعى
6254 . 1 ) در نزاعها و درگيرىهاى گروهى كه جماعتى ضارب يك نفرند ، صدمات وارده مشخص است ، ولى ضارب هر جراحت به صورت مشخص معلوم نيست .
حكم ديه به چه صورت است ؟
ج . ديهى هر جراحتى را كه معيّن است به مضروب مىدهند ، ولى مقدارى را كه از دهندگان مىگيرند ، بايد احتياطاً حاكم صلح بالسّويه يا امر به صلح بالسّويه بين ضاربين كند .
2 ) در فرض فوق ، اگر گروهى به گروهى جنايت متعدّد وارد كنند و ضارب هر جنايت معيّن نباشد ، حكم ديه چگونه است ؟
ج . همين احتياط به صلح جارى است ، در موردى كه جماعتى بر جماعتى جنايت متعدد وارد كنند كه ديهى هر جنايتى معلوم است ولى ضاربها معين نيستند و در اين موارد تعيين به قرعه هم محتمل است .
جراحتهايى كه با نبود پزشك موجب فوت مىشود
6255 . در جراحتهايى كه به صورت طبيعى كشنده است مگر اينكه پزشك حضور داشته باشد و اقدام به معالجه كند ، اگر در نهايت مضروب فوت كند ، مسئوليّت ضارب و پزشك در دو فرض زير چيست ؟
1 ) اگر پزشك ، حضور نداشته باشد يا حضور داشته باشد و بدون كوتاهى ، اقدام به معالجه كند امّا مضروب فوت كند .
ج . ضارب ، قاتل است .