تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات (فارسى) — صفحة 108

مساهمون:

ص١٠٨
حكمى دارد ؟ ج . احوط اتمام آن نماز و اعاده آن مىباشد . .

شك در ظهر يا عصر و مغرب يا عشا بودن نماز

1834 . اگر كسى در حال نماز شكّ كند نمازى كه مىخواند نماز ظهر است يا عصر ، و يا مغرب است يا عشا ؛ تكليفش چيست ؟ ج . اگر يقين دارد كه ظهر را نخوانده يا شكّ در خواندن آن دارد ، در وقت مختصّ به ظهر يا مشترك ، قصد ظهر مىنمايد و تمام مىكند ؛ و در وقت مختصّ به عصر در صورتى كه قصد امر فعلى داشته ، بدون تقييد به عنوان بلكه مجرّد تطبيق بر مقصود ، قصد عصر مىنمايد و تمام مىكند ؛ و اگر يقين به فعل ظهر سابقاً داشته ، پس با قصد امر فعلى و خطاى در تطبيق ، با قصد عصر تمام مىنمايد ، چه در وقت مشترك باشد يا مختصّ به عصر و گرنه صحّتش با عدول احتمالى قابل منع است .

شك در مغرب يا عشا بودن در حين تسبيحات

1835 . اگر كسى در حين خواندن تسبيحات نماز ، شكّ كند كه نماز مغرب است يا عشا و اين كه ركعت آخر است يا ركعت سوّم ؛ به چه نيّتى و چگونه نماز را تمام كند ؟ ج . اگر يقين دارد كه مغرب را نخوانده يا شكّ در خواندن آن دارد و در وقت مختصّ به مغرب يا مشترك است ، نمازش باطل است ، چون شكّ در ركعات هم دارد و بقيّه‌اى فروع از جواب قبلى روشن است .

تعليق نيّت نماز يا روزه

1836 . اگر نيّت نماز يا روزه را بر فرض انجام نشدن امرى كه وقوع آن ممكن است ، معلّق كند و آن امر واقع نشود ، آيا حكم قصد جزمى را دارد ؟