اشتباه در فهم فتوى
134 . شخصى مقلّد مجتهدى بوده و در مسألهاى به خيال اين كه فتواى او چنين است ، عمل كرده و بعد از فوت وى معلوم شده كه فتواى او را اشتباهى فهميده است و عملش طبق فتواى او نبوده ، آيا در صورت اعلم بودن مجتهد ميّت ، در اين مسأله هم بايد بر تقليد او باقى بماند ؟
ج . در فرض مزبور ، به فتواى مجتهد ميّت عمل نكرده و بايد از مجتهد زنده تقليد كند .
عدم جواز بازگشت دوباره به ميّت
135 . شخصى ابتدا مقلّد مجتهدى بوده و به فتواى وى عمل كرده است ، پس از فوت وى ، به مجتهد زندهاى رجوع مىكند كه تقليد را فقط التزام مىداند كه پس از چندى وى نيز فوت مىكند ، آيا مىتواند به مجتهد اوّل رجوع نمايد ؟ آيا فرقى بين مسائلى كه در زمان حيات مجتهد اوّل مورد عمل وى قرار گرفته با ديگر مسائل وجود دارد ؟
ج . ديگر به اوّلى نمىتواند باقى بماند ، هرچند در مسائلى باشد كه به فتواى اولى عمل كرده است .
فرض جواز رجوع به حىّ
136 . كسى كه مقلّد مرجعى بوده كه از دنيا رفته آيا در وجوب بقا در مسائلِ عمل كرده ، احراز يا احتمال اعلميّت ميّت به طور اجمال شرط است ، يا اين كه اگر در مسألهاى احتمال اعلميّت هر دو وجود دارد ، در خصوص همان يك مسألهى مىتواند رجوع به حىّ كند ؟
ج . در خصوص همان يك مسألهى ذكر شده ، رجوع به حىّ جايز است .
حكم پرداخت وجوهات با بقاى بر تقليد
137 . كسى كه از مجتهدى تقليد كرده و پس از فوت او با اجازهى مجتهد زنده به تقليد او