تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات (1381ش) (فارسى) — صفحة 96

مساهمون:

ص٩٦
س 314 - مأموم رسيده به جماعت در تشهد آخر پس تكبير گفت و نشست و تشهد نخواند به خيال آنكه تكليف او همين است و بعد از تسليم امام برخاست و نماز را تمام نمود حكم نماز او چه مىشود ؟ ج - اگر اين عمل از روى اعتقاد او بوده نماز او صحيح است . س 315 - شخصى به اعتقاد اينكه سجده اخيره نماز جماعت است جهت درك ثواب جماعت اقتدا كند در صورت كشف خلاف آيا محتاج به تجديد تكبيرة الاحرام هست يا نه ؟ ج - بلى بايد تجديد كند . س 316 - اگر امام جماعت نيت جماعت ننمود و مأموم نيت جماعت نمود جماعت منعقد مىگردد ، آيا جايز است براى امام ترتيب آثار جماعت بدهد ؟ ج - بله جايز است . س 317 - شما در كتاب منهاج الصالحين « رساله عربى » در مسئله ( 818 ) در نماز جماعت فرموده‌ايد اگر مأموم سهواً پيش از امام سر از ركوع يا سجده بردارد بايد به ركوع يا سجده برگردد و اگر عمداً برنگشت جماعتش باطل و منفرد مىشود . آيا در صورت اضطرار نيز اين بطلان وجود دارد مثل اينكه بداند اگر ركوع كند به امام نمىرسد ؟ ج - اينكه ما گفتيم اگر عمداً برنگشت جماعتش باطل مىشود ، در صورتى است كه به امام در ركوع يا سجود برسد ، اما بنابر آنچه كه شما سؤال كرده‌ايد كه مىداند به امام نمىرسد بر او ركوع يا سجده كردن نيست و جماعتش درست است . س 318 - در نماز جماعت كه در مسئله 1485 توضيح فرموده‌ايد : اگر مأموم