تخطي إلى المحتوى الرئيسي

استفتائات (1381ش) (فارسى) — صفحة 77

مساهمون:

ص٧٧
وطن خود برمىگردند بالنتيجه در اين دو سال اقامت ، هر سالى 9 ماه بيشتر در محل اقامت خود بيشتر نيستند ، آيا اين محل اقامت با وصف كذايى در حكم وطن است كه در تماميت صلاة و وجوب صوم عشره دخيل نيست يا آن كه حكم اقامت مسافر را دارد ؟ در پاره‌اى از استفتائات اعتبار اقلًا بقاء دو سال را شرط كرده بوديد . ج - در مفروض سؤال شخص مزبور مسافر نيست و حكم او ، در مقرّش تمام است و حكم مقر ، حكم وطن است . واللَّه العالم . س 255 - اگر شخصى كار او در سفر است ، يا در جايى است كه اخذ نموده براى خودش ، زمانى كه برگردد از كارش ، يا جايى كه در آنجا هست و قصد برگشت وطن نمايد و قبل از رسيدن به حد ترخص در راه زوال شود حكم نماز و روزه او چيست ؟ ج - نماز او قصر است و همچنين روزه او اگر نيت سفر از شب نموده باشد و سير سفر او امتداد داشته باشد . س 256 - كسانى براى كار به شاهرود طى مسافت كرده و آمده‌اند و بنا دارند سه يا چهار ماه مانده و سپس به وطن خود برگردند اين اشخاص در صورتى كه هفته‌اى يك بار براى ديدار عائله خود به وطنشان برمىگردند ، وظيفه‌شان در مدت بقاء در شاهرود چيست ؟ ج - در صورتى كه براى كار آمده ، چنان كه در مفروض سؤال است ، حكم او تمام است و در اين حكم فرق نمىكند هفته يك بار به وطنشان برگردد يا به محل ديگرى . س 257 - مردى است از اهل نجف و در يك شركتى در بغداد كار مىكند و در يك خانه‌اى در بغداد كه شركت براى خود تهيه كرده سكنى گزيده و اين شخص
استفتائات (1381ش) (فارسى) — صفحة 77 | السيد الخوئي