مسأله 11 - كسى كه مصدود است اگر اميد بر طرف شدن مانع را داشته باشد بلكه گمان آن را هم داشته باشد مىتواند به دستورى كه گفته شد از احرام خارج شود .
مسأله 12 - كسى كه احرام عمره بست و به واسطهء مرض نتوانست برود به مكه اگر بخواهد مُحل شود بايد هَدى كند ، و به احتياط واجب هَدى يا پول آن را بفرستد به وسيلهء امينى به مكه و با او قرارداد كند كه در چه روز و چه ساعتى آن را در مكه ذبح كند و وقتى كه روز و ساعت موعود رسيد تقصير كند ، پس از آن هرچه بر او حرام شده بود حلال مىشود مگر زن ، و احتياط آن است كه در ذبح ، قصد تحليل منوب عنه كند .
مسأله 13 - كسى كه احرام حج بست و به واسطهء مرض نتوانست برود براى عرفات و مشعر ، بايد هَدى كند ، و به احتياط واجب هَدى يا پول آن را بايد بفرستد به منى كه در آنجا ذبح كنند و مواعده كنند كه روز عيد ذبح شود و در آن وقت تقصير كند ، پس هرچه بر او حرام شده بود حلال مىشود مگر زن .
مسأله 14 - كسى كه حج واجب به عهدهء او است و به واسطهء مرض ، محصور شد زن بر او حلال نمىشود مگر آن كه خودش بيايد و اعمال حج را بهجا بياورد و طواف نساء بكند ، ولى اگر عاجز شد از آمدن ، بعيد نيست كفايت عمل نايب براى تحليل زن بر او . و اما كسى كه حج او استحبابى بوده بعيد نيست كفايت طواف نايب از او ، و لكن احتياط آن است كه در صورت امكان خودش برود .
مسأله 15 - اگر كسى كه با او قرار داده بود ذبح كند [ ذبح ] نكرده بود و شخص مُحرم در روز موعود مُحل شد و با زن هم نزديكى كرد معصيت نكرده و كفاره هم ندارد ، لكن بايد باز هَدى يا پول را بفرستد و مواعده كند و بايد از زن اجتناب كند ، و احتياط واجب آن است كه از وقتى كه معلوم شد عمل نشده اجتناب كند گرچه محتمل است كه وجوب اجتناب از وقتى باشد كه شخص را مىفرستد براى ذبح .
مسأله 16 - تحقق محصور بودن مثل تحقق مصدود بودن است كه گذشت .
مناسك الحج ( بالعربية ) و مناسك حج ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 31 ) — صفحة مناسك حج 287
مساهمون: السيد الخميني
صمناسك حج ٢٨٧