مسأله 11 - اگر بعد از مشغول شدن به حج تمتع شك كند كه عمرهء تمتع را بهجا آورده يا نه يا شك كند كه صحيح بهجا آورده يا نه اعتنا نكند و عملش صحيح است .
مسأله 12 - در هر يك از اعمال عمره و حج اگر شك كند بعد از آن كه وارد عملى شده باشد كه مترتب بر اوست اعتنا نكند ، چه شك كند كه آورده يا نه ، يا شك كند كه صحيح آورده يا فاسد .
مسأله 13 - بايد عمرهء تمتع و حج تمتع هر دو در ماههاى حج واقع شود ، و ماههاى حج ؛ شوال و ذى القعده و ذى الحجه است . پس اگر كسى در شوال يا ذى القعده عمرهء تمتع بهجا آورد و در موقع حج ، حج تمتع بهجا آورد صحيح است ، و اگر قبل از شوال بخواهد عمرهء تمتع بهجا آورد صحيح نيست اگرچه بعض اعمال عمره قبل از شوال واقع شود و بقيه در شوال يا ساير ماههاى حج .
مسأله 14 - كسى كه به احرام عمرهء تمتع وارد مكه شد در صورتى كه حج او فوت شده قصد عمرهء مفرده كند ، و به همان احرامى كه بسته ، عمرهء مفرده بهجا آورد و از احرام خارج شود ، و اگر حج بر او مستقر بوده يا سال ديگر شرايط استطاعت را دارا باشد بايد به حج برود .
مسأله 15 - شرايطى كه براى هَدى است كه در حج تمتع بايد ذبح كند هيچ يك در حيوانى كه براى كفارهء تقصير بايد قربانى كند معتبر نيست پس مىتواند گوسفند خصى و معيوب را براى كفاره قربانى كند .
مسأله 16 - غير از هَدى تمتع از هَدىهايى كه براى كفاره يا چيز ديگر بر انسان واجب مىشود نمىتواند شخص كفاره دهنده از گوشت آنها بخورد ، و اما از قربانى استحبابى ، جايز است بخورد .
مسأله 17 - مصرف كفارات ، فقرا و مساكين هستند .
مسأله 18 - اگر در حرم چيزى پيدا كرد برداشتن آن كراهت شديد دارد ، بلكه احتياط در برنداشتن است .
مناسك الحج ( بالعربية ) و مناسك حج ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 31 ) — صفحة مناسك حج 275
مساهمون: السيد الخميني
صمناسك حج ٢٧٥